احمدرضا

اگر تمام دانسته‌های شما از جنگ جهانی دوم را هالیوود ساخته باشد، احتمالاً متفقین را قهرمانانی می‌بینید که برای نجات جهان جنگیدند، اعمالشان را نقطۀ پیروزی خیر بر شر می‌دانید و فرماندهان آنان را مسئولیت‌پذیر و انسان‌دوست خواهید دید و برای اینکه به کشورتان حمله کنند و مردمتان را بکشند نیز کف می‌زنید. پدردآورنده: احمدرضا مرادی ...

یک شب در بغداد، در همان سالی که این فیلم روی پرده بود، پسربچه‌ای نه‌ساله به نام مصطفی از خواب پرید چون صدای انفجار پنجره‌اش را شکاند. او نه تروریست بود، نه عضو هیچ گروهی. فقط در خانه‌اش بود. مثل همیشه. همان شب در اوشن‌ساید کالیفرنیا، یک دختر داشت آهنگ می‌نوشت و عاشق یک سرباز آمریکایی می‌شد. هالیوود دوربینش را روی آن دختر گذاشت و...

هنوز مون‌واک تمام نشده، آنتوان فوکوا عقب می‌کشد! مایکل جکسون وسط نور و دود و جیغ تماشاگران دوباره روی صحنه می‌آید، اما درست همان لحظه‌ای که باید از صحنه پایین بیاید و به همان آدم پشت لباس براقش نزدیک شود، در روایت فیلم بسته می‌شود و با اتفاق دیگری سر تماشاگر را گرم می‌کنند. انگار قرار نیست زندگی یکی از عجیب‌ترین و پرحاشیه‌تر...

چند بار باید یک تمدن، کودکان را زیر بمب، اسیران را زیر شکنجه و ملت‌ها را زیر تحریم له کند تا رسماً جنایت‌کار جنگی نام بگیرد؟ ظاهراً اگر پرچمش ستاره و خط داشته باشد و شعارش دموکراسی و حقوق بشر باشد هرگز! چند بار باید ملت‌ها زیر پرچم اسلام، هزینه نه گفتن را با جان‌شان بپردازند تا روشن شود تنها جریان جدی مقابل این قاتلان و متجاوزان...

خلقت انسان و شروع زندگی او بر روی زمین، با شکل‌گیری جوامع و پیدایش زندگی جمعی انسان‌ها همراه شد. باوجود آنکه انسان می‌توانست با تعامل صحیح، جامعۀ سالمی را پایه‌گذاری کند؛ اما عده‌ای از مردم در پی استعمار دیگران و به بردگی کشاندن هم‌نوعان خود شدند. در میان اقوام مختلف، یهودیان بیش از سایر ملت‌ها مردم را به اسارت گرفته و قوم بنی ا...

مورتال کامبت یا نبرد مرگبار از آن دسته آثاری است که ظاهر خشن گیم‌پلی و فیلم آن عمداً اجازه نمی‌دهد جهان پشتش دیده یا جدی گرفته شود. همه‌چیز در نگاه اول شبیه یک فانتزی خشن و اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد؛ نینجاهایی با قدرت‌های ماورایی، جادوگرانی که روح انسان‌ها را به درون خودشان می‌کشند، خدایی که با رعد و برق سخن می‌گوید و مبارزه‌هایی...

همیشه بر این باورم که پیش از آغاز هر تحلیلی دربارۀ فیلمی، ابتدا باید تکلیفمان را با خود تماشا روشن کنیم؛ یعنی دریابیم اثر را چگونه و با چه ذهنیتی دیده‌ایم و پس از پایان یافتنش، چه رسوبی در روان ما بر جای گذاشته است. نقد، اگر بخواهد تکرار مکررات دیگران باشد، هویت خود را از دست می‌دهد و بیشتر شبیه کنار هم چیدن چند جملۀ آماده می‌شو...

وقتی کتاب‌باز باشید و نه کتاب‌خوان، ابتذال و کژفهمی آرام‌آرام روی جهان‌بینی و بعد روی آثار شما می‌نشیند. از همین‌جا، مسئله فقط خود فیلم نیست؛ خاستگاه آن است. برخی فیلم‌ها آن‌قدر بی‌هویت و تهی می‌شوند که پیش از پرداختن به خودشان، ناچار باید منشأ و زادگاه‌شان را کاوید. از نظر شما فیلم صبحانه با زرافه‌ها حاصل چه شرایط و مقتضیات تار...

ایالات متحدۀ آمریکا! از آمریکایی سخن می‌گوییم که تا نام آن به گوش بعضی افراد می‌خورد آن را سرزمین آمال‌ها و آرزوها می‌دانند سرزمینی دست نیافتی و بزرگ و قدرتمند برای رسیدن به اهدافی خاص با تشکیل هژمونی ابرقدرتی آمریکا در حافظۀ افراد کرۀ زمین. اما این قدرت چگونه و چطور به دست آمده است؟ زمینه شکل‌گیری و تاریخ شکل‌گیری آن اصلا اهمیت...

سنگ محک زدن به حوصلۀ مخاطب، خطاییست که در آثار سینمایی امروز بیش از حد تکرار می‌شود. هنر هفتم وقتی در بهترین وضعیت خودش قرار دارد، به ساختن موشکافانۀ علت‌ و معلول‌ها تکیه می‌کند؛ جهان‌هایی قائم‌به‌ذات می‌سازد و تماشاگر را با پردۀ آموزندۀ روابط انسانی درگیر می‌کند. در بخش قابل توجهی از تولیدهای سالیان اخیر، این پیمان عملاً کنار ...