احمدرضا

مسئله این نیست که چند نفر در توییتر به روحانیت فحش می‌دهند؛ مسئله این است که در میان سکوت و لبخند جوانان، نقش حوزه در ذهن نسل جدید چگونه دوباره تعریف خواهد شد. تا چند سال پیش، اگر کسی می‌خواست به دین حمله کند، ناچار بود رو در رو با یک روحانی بحث کند یا کتاب و مقاله منتشر کند. امروز کافی است چند هزار کلیپ کوتاه، چند سریال جذاب و...

اگر تا دیروز برای زخمی‌کردن پیکر اسلام، شمشیر از نیام کشیده می‌شد و خیمه‌ها را به آتش می‌کشیدند، امروز همان ضربه را با نورافکن و دوربین و پردۀ سینما وارد می‌کنند. میدان درگیری عوض شده؛ دیگر سخن از خندق و صفین و کربلا نیست، از سالن‌های تاریک سینما، از نتفلیکس و هالیوود، از گوشی‌هایی که شب‌ها تا دم چشم جوان مسلمان روشن می‌ماند است...

کمدی و اعتیاد؛ ترکیب پرخطری که مسعود اطیابی در دایناسور به سراغ آن رفته است. این اثر را می‌توان اجتماعی‌ترین ساختۀ اطیابی به شمار آورد؛ فیلمی که دست روی بحران ویرانگر سوءمصرف مواد مخدر و پیامدهای تلخ خانوادگی آن می‌گذارد تا از دل این معضل، موقعیت‌های طنز بیرون بکشد. بی‌شک این ایدۀ اولیه بسیار جسورانه است و انصافاً هم طنز آموزنده...

تکلیف فیلم‌های کمدی سینمای ایران مدت‌ها است که روشن‌تر از تابلوهای نئون بالای سر سالن‌های سینماست. انبوهی از فیلم‌های ضعیف با فیلمنامه‌های شتاب‌زده و شوخی‌های تکراری، که تماشای حتی یک پلان از آن‌ها هم صبر ایوب می‌خواهد، این ژانر عزیز و دوست‌داشتنی را در سینمای ایران به اشغال خود درآورده‌اند و اجازه نفس کشیدن به کمدی خلاق، آموزند...

بعد از فتح گیشه توسط بهرام افشاری با فسیل و دینامیت این‌بار او در آذر ۱۴۰۳ در مقام کارگردان و خالق قصه وارد میدان شده و جای پایش را عوض کرده. هفتاد سی فیلمی که با اتکا به سرمایه‌گذار گیشه‌بلد، تیم امتحان‌پس‌دادۀ دینامیت و فسیل کمدی‌اجتماعی تازۀ او بوده و از همان ابتدا شانس جدی شکستن رکورد فروش تاریخ سینمای ایران به آن نسبت داده ...

در هالیوود حقیقت هیچ‌وقت با نور کامل وارد صحنه نمی‌شود. همه‌چیز از پشت لایه‌ای از لبخندها، قراردادها و روایت‌هایی عبور می‌کند که آن‌قدر فریبنده ساخته شده‌اند تا کسی متوجه رد واقعی ماجرای جقیقت نشود. همه بخشی از صحنه‌اند؛ بخشی از داستانی که طوری نوشته شده تا تماشاگر همان چیزی را ببیند که لازم است ببیند. حقیقت نه گم می‌شود، نه کام...

رول کمدی برای حامد بهداد، آن هم بدون آنکه عناصر استاندارد ژانر طنز در داستان‌پردازی یک اثر درست گنجانده شده باشد مناسب نیست! حامد بازیگری نبود که بتواند بار نداشتن احساس تعلیق یک طنزی که آموزنده نیست را در غیاب یک پردۀ درام گیرا، به تنهایی و حتی با کمک بهرنگ علوی به‌دوش بکشد. شاید اگر بخش‌های کمیک فیلم‌ مفت بر و اتفاقاتی که در آ...

به عنوان بیننده با فیلمی روبه‌رو هستید که طنزش نه آموزنده است و نه درسی با خود به همراه دارد. طنز این فیلم، در کنار بعضی شوخی‌ها و اتفاقات خنده‌دار، با شوخی‌های جنسی در نگاه مخاطب خود وزن گرفته. فیلم‌نامه، کشش دراماتیک اثر و تحول کاراکترها ضعیف از کار درآمده‌اند و انگار سعی شده این ضعف با شوخی‌های جنسی جبران شود. امید داشتیم با ...

ایدۀ یک عشق چند روزه و شکست آن با پایان بازش شاید بیشتر برای یک فیلم کوتاه خوب باشد تا یک اثر سینمایی بلند! علی بهاریان معلمی است که ویگن گوش می‌دهد و برای ادامۀ کار در شاخۀ معلمی ناچار است برای گرفتن مدرک کارشناسی خودش از شهرستان تهران به شهرستان تنکابن واقع در استان مازندران سفری چند روزه داشته باشد. او یک نمایش‌نامه نوشته که ...

تماشای برخی آثار از نقدشان سخت‌تر است! بیژن بنفشه‌خواه بعد از بازی در فیلم جهیزیه و بهرنگ علوی بعد از بازی در فیلم شاه نقش این‌بار امسال در نقش دو مواد فروش ایفای نقش می‌کنند. چشم‌چرانی و به‌کارگرفتن الفاظ رکیک و دختربازی کار از اول تا آخر نقششان در فیلم جزایر قناری است. به عنوان یک تماشاگر قضاوت کنید که اگر شما بازیگر باشید حاض...