ردپای ریا سیهورن در یک بازی قدیمی؛ بازیگر Pluribus و نقشی فراموش شده
در حالی که مخاطبان تلویزیون و منتقدان سینمایی در سالهای اخیر ریا سیهورن را با بازیهای دراماتیک، پیچیده و لایهلایه در آثار شاخصی همچون Better Call Saul و مجموعه جدیدش میشناسند، کاوشهای اخیر در آرشیو بازیهای ویدیویی کلاسیک، برگی کمتر دیده شده از کارنامه کاری این بازیگر را نمایان کرده است. طبق گزارشهای منتشر شده، سیهورن حدود سه دهه پیش و در آغاز مسیر حرفهای خود، به عنوان بازیگر بخش آموزشی (Tutorial) در نسخه کامپیوتری بازی مشهور Magic: The Gathering محصول سال ۱۹۹۷ ایفای نقش کرده است.
این کشف که ابتدا توسط کاربران تیزبین در شبکههای اجتماعی مطرح شد و سپس توسط رسانههای تخصصی بازی بازنشر گردید، تصویری متفاوت از این بازیگر را در عصر بازیهای مبتنی بر ویدئوهای تمامحرکتی (FMV) به نمایش میگذارد؛ دورانی که در آن استفاده از بازیگران واقعی برای توضیح مکانیکهای بازی یا پیشبرد داستان، به استانداردی رایج در صنعت بازیسازی تبدیل شده بود.
ویدئوهای استخراج شده از این بازی که توسط استودیوی مایکروپروز (MicroProse) توسعه یافته بود، سیهورن جوان را در قامت یک ساحره (Sorceress) نشان میدهد که با گریم و لباسهای فانتزی مرسوم دهه ۹۰ میلادی، بازیکنان را با قوانین پیچیده دنیای کارتهای Magic آشنا میکند.
برخلاف شخصیتهای حقوقی و جدی که او بعدها در آنها به شهرت رسید، در این نقش او با لحنی نمایشی و حرکات دست اغراقآمیز که لازمهی زیباییشناسی آثار فانتزی آن دوره بود، تلاش میکند مفاهیم «مانا» و «دوئلهای کارتی» را تشریح کند. این نوع ایفای نقش که امروزه ممکن است برای مخاطب مدرن تا حدی عجیب یا «کمپ» (Camp) به نظر برسد، در سال ۱۹۹۷ بخشی جداییناپذیر از تجربه تعاملی بازیهای رایانهای محسوب میشد و برای بسیاری از بازیگران نوپا، دروازهای برای ورود به دنیای تصویر بود.
این بازی که اغلب با نام Shandalar نیز شناخته میشود، یکی از اولین تلاشهای جدی برای دیجیتالی کردن بازی کارتی محبوب جادوگران ساحل بود و سیهورن در آن نقش راهنمایی را داشت که پل ارتباطی میان بازیکن و دنیای پیچیده بازی محسوب میشد.
سریال Pluribus که هماکنون ریا سیهورن نقش اصلی آن را بر عهده دارد، درامی علمی-تخیلی و دلهرهآور است که توسط وینس گیلیگان خلق شده و به بررسی پیامدهای پیشبینیناپذیر تکنولوژی بر ساختارهای اجتماعی میپردازد. سیهورن در این مجموعه نقش یک زن لزبین، بداخلاق و بدبین را ایفا میکند که در مواجهه با یک تغییر پارادایم جهانی، مجبور به اتخاذ تصمیماتی اخلاقی و حیاتی میشود که نه تنها سرنوشت او، بلکه آینده اطرافیانش را تحتالشعاع قرار میدهد.
عملکرد او در این سریال که بر پایه سکوتهای معنادار و بازیهای زیرپوستی استوار است، مورد توجه تحلیلگران تلویزیونی قرار گرفته و به عنوان ادامه منطقی مسیر او پس از موفقیتهای پیشینش ارزیابی میشود. تضاد میان کاراکتر پخته و رئالیستیک او در Pluribus با نقش فانتزی و پر زرقوبرقش در بازی سال ۱۹۹۷، نشاندهنده گستره تحول بازیگری او در طول سه دهه فعالیت هنری است.
بازی Magic: The Gathering نسخه ۱۹۹۷ که توسط سید مایر و استودیوی مایکروپروز طراحی شد، ترکیبی منحصربهفرد از استراتژی نوبتی و ماجراجویی نقشآفرینی (RPG) بود که در آن بازیکنان باید در دنیای شاندالار سفر کرده، با دشمنان مبارزه کنند و کارتهای جدید جمعآوری نمایند.
این عنوان به دلیل داشتن یک بخش تکنفره داستانی (Campaign) که در آن بازیکن آزادانه در نقشه حرکت میکرد، از سایر اقتباسهای دیجیتالی این بازی متمایز بود و منتقدان وقت، هوش مصنوعی آن را برای زمان خود چالشبرانگیز توصیف کردند. اگرچه گرافیک بازی به شدت پیکسلی و رابط کاربری آن قدیمی است، اما حضور بخشهای ویدیویی آموزشی با بازیگران واقعی، تلاشی بود تا پیچیدگیهای قوانین بازی رومیزی برای مخاطبان کامپیوتر سادهسازی شود.
بازخوانی این بخش از تاریخچه بازیهای ویدیویی یادآور دورانی است که مرز میان سینما و بازیهای رایانهای با استفاده از تکنیک پرده سبز و ویدئوهای فشردهسازی شده در حال کمرنگ شدن بود. بسیاری از بازیگران که بعدها به چهرههای شناخته شده تبدیل شدند، فعالیت خود را از چنین پروژههایی آغاز کردند. حضور ریا سیهورن در نقش ساحرهی راهنما، اگرچه در آن زمان تنها یک شغل جانبی برای یک بازیگر جوان محسوب میشد، اما اکنون به سندی تاریخی از تقاطع فرهنگ عامه، تکنولوژی دهه ۹۰ و مسیر تکامل حرفهای هنرمندان تبدیل شده است.
این موضوع همچنین نشان میدهد که چگونه صنعت بازیسازی در اواخر قرن بیستم به آزمایشگاهی برای آزمون و خطای شیوههای مختلف روایتگری تبدیل شده بود؛ شیوههایی که گاهی مانند ژانر FMV به تاریخ پیوستند، اما بازیگرانی را به جهان معرفی کردند که سالها بعد در مدیومهای دیگر درخشیدند.
دیدگاهتان را بنویسید