هوش مصنوعی لوندر | وقتی واتساپ به ابزار شناسایی تبدیل می‌شود

هوش مصنوعی لوندر | وقتی واتساپ به ابزار شناسایی تبدیل می‌شود

شاید همین حالا که مشغول مطالعه این متن هستید، گوشی هوشمندتان در دسترس باشد. اغلب ما تصور می‌کنیم این دستگاه فقط وسیله‌ای برای ارتباط، تماشای ویدیو یا سرگرمی است. اما اگر بدانید همین ابزار ساده در نقاط دیگر دنیا به ماشینی برای ردیابی و حذف انسان‌ها تبدیل شده، چه حسی پیدا می‌کنید؟ در حوادث اخیر غزه، پرده از حقیقتی تکان‌دهنده برداشته شد؛ جایی که الگوریتم‌ها درباره مرگ و زندگی آدم‌ها تصمیم می‌گیرند. نام این پدیده نوظهور سیستم هوش مصنوعی لوندر‌(Lavender) است. ابزاری که ثابت کرد ادعای حریم خصوصی در پیام‌رسان‌های غربی چقدر با واقعیت فاصله دارد. در این مقاله پرونده‌ای جامع را باز می‌کنیم که نشان می‌دهد چطور شرکت‌های بزرگ فناوری مانند متا‌(Meta) و گوگل‌(Google) در مسیر اهداف نظامی رژیم صهیونیستی قرار گرفته‌اند و چگونه کوچکترین فعالیت دیجیتال شما، بخشی از پازل جنگی دشمن محسوب می‌شود. اما این داستان ترسناک از کجا شروع شد؟

فهرست مطالب

لوندر چیست؟ | پایان عصر تصمیم‌گیری انسانی

دیگر نباید به اتاق‌های جنگ سنتی فکر کرد. امروز نبردها در سرورهای ابری جریان دارند. نشریات تحقیقی مانند مجله ۹۷۲+‌(+972 Magazine) فاش کردند ارتش اسرائیل بخش بزرگی از فرآیند شناسایی اهداف را به ابزاری دیجیتال سپرده است.[1] سیستم هوش مصنوعی لوندر، توسط متخصصان واحد ۸۲۰۰‌(Unit 8200) طراحی شده است. این واحد بزرگترین یگان در ساختار اطلاعاتی ارتش اسرائیل است که مسئولیت جمع‌آوری اطلاعات الکترونیک و شنود را بر عهده دارد. واحد ۸۲۰۰ به دلیل توانایی در هک زیرساخت‌ها و کنترل ترافیک اینترنت در منطقه، به عنوان قلب تپنده عملیات‌های روانی و فیزیکی دشمن شناخته می‌شود. این مرکز نظامی با بهره‌گیری از پیشرفته‌ترین ابزارهای شنود، تمام سیگنال‌های دیجیتال در منطقه را زیر نظر دارد. نخبگان این یگان پس از پایان دوران خدمت، وارد شرکت‌های بزرگ سیلیکون ولی‌(Silicon Valley) می‌شوند و تخصص خود در زمینه ردیابی و جاسوسی را در قالب اپلیکیشن‌های عمومی به بازار عرضه می‌کنند. بسیاری از تحلیلگران امنیتی معتقدند همکاری این واحد با شرکت‌هایی نظیر متا، دسترسی به دیتای خصوصی کاربران را برای سیستم‌های تروری مانند لوندر فراهم کرده است.

عملکرد لوندر شباهت عجیبی به سیستم‌های رتبه‌بندی دیجیتال در دنیای تجارت دارد. این هوش مصنوعی داده‌های ساکنان غزه را پردازش کرده و به هر نفر نمره‌ای بین ۱ تا ۱۰۰ اختصاص می‌دهد. هرچه این عدد بالاتر باشد، یعنی آن فرد از نظر الگوریتم به الگوی نیروهای مقاومت نزدیک‌تر است. بر اساس گزارش‌ها، در هفته‌های نخست جنگ، لوندر لیستی شامل ۳۷ هزار نفر را به عنوان اهداف احتمالی برای بمباران تهیه کرد.[2] نکته هولناک اینجاست که افسران ارتش اعتراف کرده‌اند گاهی تنها ۲۰ ثانیه برای تایید نهایی خروجی این ماشین زمان صرف می‌کردند؛ زمانی که صرفاً برای اطمینان از جنسیت سوژه بوده است.[3] این یعنی عملاً هیچ نظارت انسانی بر فرآیند کشتار وجود ندارد و ماشین‌ها فرماندهی میدان را بر عهده گرفته‌اند. اما شناسایی فرد به تنهایی کافی نیست؛ ماشین کشتار نیاز دارد بداند کجا ضربه بزند.

تفاوت لوندر و گاسپل | کارخانه تولید هدف

باید بدانید ارتش اسرائیل از مجموعه‌ای از ابزارهای هوشمند استفاده می‌کند که در هماهنگی کامل با هم عمل می‌کنند. برای تکمیل کار لوندر، سیستم گاسپل‌(The Gospel) که در زبان عبری با نام حبسورا‌(Habsora) شناخته می‌شود، وارد عمل می‌گردد.[4] در حالی که لوندر مستقیماً روی حذف فیزیکی «انسان‌ها» تمرکز دارد، وظیفه اصلی گاسپل شناسایی «ساختمان‌ها»، مقرها و زیرساخت‌ها است.

ارتباط این دو هوش مصنوعی در واقع زنجیره‌ای مرگبار را شکل می‌دهد. سازوکار همکاری آن‌ها به این صورت است که گاسپل مکان ترور را مشخص می‌کند و لوندر سوژه ترور را تعیین می‌نماید. وقتی لوندر فردی را علامت‌گذاری می‌کند، داده‌های مکانی او با بانک اطلاعاتی گاسپل تطبیق داده می‌شود تا مشخص شود بهترین زمان برای بمباران سازه مورد نظر چه زمانی است. این هماهنگی باعث شده نبرد از حالت سنتی خارج شده و به کارخانه‌ای تبدیل شود که در آن ساختمان و ساکنانش به صورت همزمان در لیست سیاه قرار می‌گیرند. این سیستم با رصد دائم مکالمات، ترددها و حتی تغییرات جزئی در رفتار دیجیتال افراد، لیست‌های ترور را به‌روزرسانی می‌کند. اما سوال اساسی اینجاست: این حجم عظیم از اطلاعات دقیق برای تغذیه این دو هیولا، دقیقاً از چه طریقی جمع‌آوری می‌شود؟ پاسخ در جیب شماست.

جاسوسی در لایه سخت‌افزار و سیستم‌عامل | فراتر از اپلیکیشن

اشتباه بزرگی است اگر تصور کنیم جاسوسی فقط در سطح اپلیکیشن‌هایی مانند واتساپ اتفاق می‌افتد. نفوذ دشمن به لایه‌های عمیق‌تر یعنی سخت‌افزار‌(Hardware) و سیستم‌عامل‌(Operating System) نفوذ کرده است. اکثر گوشی‌های هوشمند از پردازنده‌هایی استفاده می‌کنند که توسط شرکت‌های آمریکایی طراحی شده‌اند. این تراشه‌ها مجهز به بخش‌های پنهانی به نام درب‌های پشتی‌(Backdoors) هستند که به سرویس‌های اطلاعاتی اجازه می‌دهند حتی زمانی که گوشی خاموش به نظر می‌رسد، دیتای سنسورها را جمع‌آوری کنند.[5]

سیستم‌عامل‌های اندروید‌(Android) و آی‌او‌اس‌(iOS) به طور مداوم در حال ارسال گزارش‌های فنی به سرورهای مادر در ایالات متحده هستند. هوش مصنوعی لوندر از این گزارش‌های سیستمی برای تایید صحت اطلاعات واتساپ استفاده می‌کند. برای مثال، اگر واتساپ موقعیت شما را در مکانی نشان دهد، لوندر با استعلام از دیتای سطح سیستم‌عامل، مطمئن می‌شود این موقعیت جعلی نیست. این هماهنگی در لایه سخت‌افزار باعث می‌شود گوشی هوشمند عملاً به فرستنده‌ای تبدیل شود که از قلب پناهگاه‌ها، اطلاعات حیاتی را مخابره می‌کند. حال که دیتا از گوشی شما خارج شد، چگونه به دست دشمن می‌رسد؟

زیرساخت فیزیکی اینترنت | مسیر عبور دیتای شما

سوالی که نوجوانان هوشمند می‌پرسند این است: دیتای ما چطور به دست اسرائیل می‌رسد؟ اینترنت برخلاف نامش که حس فضایی دارد، به شدت وابسته به کابل‌های زیردریایی‌(Undersea Cables) است. بخش بزرگی از ترافیک اینترنت خاورمیانه و شمال آفریقا از کابل‌هایی عبور می‌کند که ایستگاه‌های تقویت سیگنال آن‌ها در مناطق تحت اشراف رژیم صهیونیستی قرار دارد.[6] دشمن با نصب تجهیزات شنود در این نقاط حساس فیزیکی، دیتای خام را قبل از رسیدن به مقصد کپی کرده و برای تحلیل به واحد ۸۲۰۰ ارسال می‌کند. این یعنی حتی اگر اپلیکیشن شما امن باشد، لوله انتقال دیتا تحت اشراف دشمن است. پس از رسیدن دیتا به مقصد، نوبت به تحلیل خاطرات شما می‌رسد.

گوگل فوتوز و بایگانی چهره‌ها | خاطراتی که به خدمت ترور در می‌آیند

بسیاری از نوجوانان و جوانان تصور می‌کنند آپلود کردن عکس‌های قدیمی در سرویس گوگل فوتوز عملیاتی بی‌خطر برای حفظ خاطرات است. اما حقیقت این است این سرویس، بزرگترین بانک اطلاعات زیست‌سنجی یا بیومتریک‌(Biometric) در جهان را در اختیار دارد. هوش مصنوعی لوندر برای شناسایی دقیق اهداف خود، نیاز به تصاویری با کیفیت از زوایای مختلف دارد. گوگل فوتوز با استفاده از قابلیت دسته‌بندی چهره، تمام عکس‌های شما را در طول سالیان مختلف تحلیل می‌کند.[7]

دشمن از این طریق قادر است حتی اگر فرماندهی یا شخصی هیچ گوشی هوشمندی به همراه نداشته باشد، او را شناسایی کند. کافی است عکسی از او در نوجوانی یا جوانی در حساب کاربری یکی از اقوام یا دوستانش موجود باشد. هوش مصنوعی گوگل با استفاده از الگوریتم‌های پیش‌بینی پیری، چهره فعلی فرد را بازسازی کرده و در اختیار سیستم‌های شناسایی قرار می‌دهد. این یعنی خاطرات خانوادگی شما که در سرورهای ابری غربی ذخیره شده‌اند، تبدیل به ابزاری برای ردیابی و ترور عزیزان‌تان می‌شوند. اما نظارت فقط به عکس‌ها ختم نمی‌شود؛ خانه شما هم جاسوسی می‌کند.

اینترنت اشیاء و ردیابی داخلی | وقتی خانه علیه ساکنانش شهادت می‌دهد

نظارت دشمن تنها به بیرون از خانه محدود نمی‌شود. امروزه دستگاه‌های متصل به اینترنت اشیاء که با نام اختصاری آی‌او‌تی شناخته می‌شوند، نقش جاسوسان داخلی را ایفا می‌کنند. دستگاه‌هایی مانند جاروبرقی‌های رباتیک، تلویزیون‌های هوشمند و حتی ساعت‌های دیجیتال، سنسورهایی دارند که به طور مداوم در حال نقشه‌برداری از محیط اطراف خود هستند.[8]

جاروبرقی‌های هوشمند با استفاده از سنسورهای لایدار نقشه‌ای دقیق از ابعاد اتاق‌ها، چیدمان اثاثیه و حتی مسیرهای تردد داخل خانه تهیه می‌کنند. این نقشه‌های سه‌بعدی از طریق اینترنت به سرورهای شرکت‌های سازنده ارسال می‌شوند. گزارش‌ها نشان می‌دهند سیستم گاسپل از این نقشه‌های داخلی برای تعیین دقیق‌ترین نقطه بمباران استفاده می‌کند تا تخریب سازه با حداثر تلفات همراه باشد. تلویزیون‌های هوشمند نیز با میکروفون‌های همیشه بیدار، الگوهای صوتی خانه را تحلیل کرده و به سیستم بابا کجاست کمک می‌کنند تا بفهمد اعضای خانواده در کدام بخش از خانه تجمع کرده‌اند. اگر خانه امن نیست، آیا خیابان امن است؟

گرگ قرمز و گرگ آبی | چشمان همیشه بیدار

دشمن سیستمی طراحی کرده که حتی راه رفتن عادی در خیابان را هم به چالش می‌کشد. در کنار لوندر، فناوری‌های دیگری به نام گرگ قرمز و گرگ آبی فعال هستند که فضای شهر را به یک زندان دیجیتال تبدیل کرده‌اند.[9]

گرگ آبی اپلیکیشنی است که روی گوشی سربازان اسرائیلی نصب می‌شود. آن‌ها در رقابتی وحشتناک مسابقه می‌دهند تا از چهره فلسطینیان عکس بگیرند و دیتابیس تشخیص چهره ارتش را کامل کنند. در سوی دیگر، سیستم گرگ قرمز در گیت‌های بازرسی نصب شده و بدون دخالت انسان، چهره فرد را اسکن کرده و در کسری از ثانیه به سرباز اعلام می‌کند آیا فرد اجازه عبور دارد یا خیر. ترکیب دیتای این دوربین‌های محیطی با اطلاعات استخراج شده از واتساپ، گوگل فوتوز و اینترنت اشیاء، تور اطلاعاتی دشمن را کامل می‌کند. این فناوری‌ها به دشمن اجازه می‌دهند تا الگوی حرکتی هر فرد را در طول شبانه‌روز ترسیم کرده و پیش‌بینی کنند سوژه در چه ساعتی و در چه مکانی حضور خواهد داشت. اما آیا این فناوری‌ها می‌توانند کسی را فریب دهند؟

تله‌های دیجیتال و هوش مصنوعی فریب‌دهنده

بخش دیگری از جنایات سایبری که مکمل این سیستم‌هاست، استفاده از جعل عمیق‌(Deepfake) برای تخلیه اطلاعاتی است. دشمن با استفاده از هوش مصنوعی، اکانت‌های جعلی با تصاویر و صداهای بسیار واقع‌گرایانه در شبکه‌های اجتماعی می‌سازد. این اکانت‌ها با نوجوانان یا اطرافیان فرماندهان مقاومت ارتباط برقرار کرده و با ایجاد اعتماد، اطلاعات جزئی نظیر موقعیت‌های مکانی یا برنامه‌های روزانه را استخراج می‌کنند. این تله‌های دیجیتال بخشی از زنجیره تغذیه لوندر هستند؛ جایی که احساسات انسانی توسط ماشین‌ها برای کشتار انسان‌ها مدیریت می‌شود.[10] این سیستم‌ها چقدر در میدان عمل موثر بوده‌اند؟ بیایید به یک نمونه واقعی نگاه کنیم.

نبرد ۱۲ روزه و ترور در خلاء سیگنال | چطور بدون گوشی هم شناسایی می‌شوند؟

تجربه نبرد ۱۲ روزه اخیر میان ایران و رژیم صهیونیستی واقعیت پیچیده‌تری را فاش کرد. هوش مصنوعی لوندر و سیستم‌های مشابه، قابلیتی به نام تحلیل خلاء دیجیتال دارند. در این روش، هوش مصنوعی به دنبال پیام یا سیگنال خود فرمانده نمی‌گردد. الگوریتم‌ها با پایش تمام گوشی‌های فعال در یک منطقه، به دنبال نقطه کور می‌گردند.[11]

در نبرد ۱۲ روزه، دشمن با تحلیل خوشه همراهان توانست موقعیت برخی فرماندهان ارشد مقاومت را شناسایی کند. آن‌ها گوشی‌های محافظان، رانندگان و حتی ساکنان ساختمان‌های مجاور را رصد می‌کردند. وقتی چندین گوشی که هیچ ارتباط ظاهری با هم ندارند، به طور همزمان و با الگویی خاص در مکانی تجمع می‌کنند، هوش مصنوعی متوجه حضور سوژه‌ای بسیار مهم در آن نقطه می‌شود که خودش گوشی به همراه ندارد. این موضوع نشان می‌دهد آگاهی دیجیتال نباید فقط مختص مسئولین باشد؛ نوجوانان باید بدانند فعالیت ساده آن‌ها در فضای مجازی می‌تواند به طور غیرمستقیم موقعیت امن‌ترین پناهگاه‌ها را برای هوش مصنوعی لوندر لو بدهد. اما ابزار اصلی این ردیابی چیست؟

واتساپ و ابزارهای گوگل | شبکه گسترده جمع‌آوری اطلاعات

سوالی که ذهن کارشناسان را درگیر کرده این است لوندر این حجم عظیم از اطلاعات را چگونه به دست می‌آورد؟ پاسخ در اپلیکیشن‌هایی است که اکثر ما به طور روزمره از آن‌ها استفاده می‌کنیم. هرچند واتساپ‌(WhatsApp) به دلیل ماهیت ارتباطی خود منبع تغذیه اصلی موتور لوندر برای تحلیل روابط است، اما این تنها منبع نیست. تحلیلگران امنیت سایبری به شواهد مهمی دست یافته‌اند که نشان می‌دهند این سیستم از دیتای جیمیل‌(Gmail)، لیست مخاطبین گوشی و حتی تاریخچه مکان‌های ثبت شده در سرویس‌های مختلف گوگل نیز استفاده می‌کند.[12]

مدیران شرکت متا و گوگل همواره تاکید دارند پیام‌ها و اطلاعات کاربران رمزگذاری شده است. حتی اگر این ادعا درست باشد، آن‌ها به بخش بسیار مهمی به نام متادیتا دسترسی دارند. متادیتا یعنی اطلاعات جانبی ارتباطات؛ اینکه شما در چه زمانی آنلاین می‌شوید، با چه شماره‌هایی تماس می‌گیرید، لیست مخاطبین شما شامل چه افرادی است و در جیمیل با چه نهادهایی مکاتبه دارید. لوندر با تحلیل گراف اجتماعی، این روابط را بررسی می‌کند. اگر فردی در لیست مخاطبین گوشی خود شماره‌های افراد مشکوک را داشته باشد، نمره او در سیستم لوندر به شدت افزایش می‌یابد. به این ترتیب، صرفاً داشتن عددی در لیست مخاطبین می‌تواند فرد را در لیست اهداف قرار دهد. اما این حجم دیتا کجا پردازش می‌شود؟

پروژه نیمبوس | ابر سیاه بر فراز غزه

ابعاد این ماجرا فراتر از اپلیکیشنی ساده است. پردازش دیتای میلیون‌ها انسان به قدرت پردازشی فوق‌العاده‌ای نیاز دارد. اینجاست که پای پروژه نیمبوس‌(Project Nimbus) به میان می‌آید؛ قراردادی ۱.۲ میلیارد دلاری میان اسرائیل و دو شرکت پیشرو در فناوری یعنی شرکت گوگل و شرکت آمازون.[13] این قرارداد با هدف انتقال تمام زیرساخت‌های محاسباتی رژیم صهیونیستی به فضای ابری امضا شد تا محدودیت‌های فیزیکی برای پردازش داده‌ها از میان برود. طبق اسناد فاش شده، نیمبوس ابزارهای پیشرفته‌ای مانند اتوام‌ال را در اختیار ارتش قرار می‌دهد که امکان آموزش سریع مدل‌های هوش مصنوعی برای شناسایی چهره و ردیابی خودکار افراد را فراهم می‌کند.

نکته تاریک این قرارداد، وجود بندی است شرکت‌های گوگل و آمازون را از توقف خدمات حتی در صورت تحریم‌های بین‌المللی منع می‌کند. اعتراضات گسترده کارکنان گوگل در قالب جنبش نه به فناوری برای آپارتاید نشان داد این پروژه مستقیماً در خدمت سیستم‌های کشتار جمعی است.[14] کارکنان افشا کردند ابزارهای ابری نیمبوس، ظرفیت پردازش نامحدودی را برای سیستم‌هایی نظیر لوندر فراهم کرده تا بتوانند در لحظه، هزاران نفر را پایش کنند. این موضوع ثابت می‌کند فناوری غربی هرگز در خدمت صلح نیست و با در اختیار گذاشتن زیرساخت‌های خود، به پیمانکار نظامی دشمن تبدیل شده است. و نتیجه این همکاری چیست؟ کشتار با توجیه خطای فنی.

جنایت با پوشش خطای نرم‌افزاری | قتل‌عام آگاهانه

رژیم صهیونیستی با علم به ضریب خطای ۱۰ درصدی لوندر، آگاهانه از آن استفاده می‌کند تا به کشتار سرعت ببخشد.[15] در واقع، این خطا به معنای پذیرش عامدانه قتل‌عام غیرنظامیان است. در محیط متراکمی مانند غزه، این نقص‌های فنی به فجایع انسانی بزرگی منجر شده که ارتش اسرائیل آن‌ها را بخشی از روند عادی عملیات می‌داند. برای این رژیم، سرعت در تولید لیست‌های ترور، بسیار باارزش‌تر از جان انسان‌های بی‌گناه است.

گزارش‌های روزنامه گاردین فاش کرده افراد بی‌شماری صرفاً به دلیل تشابه اسمی با اعضای گروه‌های مقاومتی، در لیست سیاه قرار گرفته و بمباران شده‌اند. در استراتژی نظامی صهیونیست‌ها، این خطاها مانعی برای ادامه کار ماشین کشتار محسوب نمی‌شوند و جان انسان‌ها کمترین اولویت را در محاسبات الگوریتمی دارد. این برخورد با خطای ماشینی، به وضوح نشان‌دهنده سقوط ارزش‌های اخلاقی در فناوری‌های جنگی غربی و استفاده ابزاری از فناوری برای نسل‌کشی سیستماتیک است. اما اوج بی‌رحمی کجاست؟

سیستم بابا کجاست؟ | شکار در آستانه در

پس از اینکه لوندر سوژه را علامت‌گذاری کرد، سیستم دیگری با نامی تکان‌دهنده وارد عمل می‌شود: بابا کجاست؟‌(Where’s Daddy?).[16] وظیفه این سیستم ردیابی دقیق و لحظه‌ای فرد است تا لحظه ورود او به خانه را شناسایی کند. این نرم‌افزار ابزاری برای به دام انداختن سوژه‌ها در ضعیف‌ترین لحظات یعنی زمان حضور در جمع گرم خانواده است.

این فناوری با اتصال مستقیم به شبکه‌های مخابراتی، دکل‌های تلفن همراه و سیگنال‌های GPS، مختصات جغرافیایی فرد را به صورت ثانیه‌ای به مرکز کنترل منتقل می‌کند. دلیل این تمرکز بیرحمانه بر منازل مسکونی، سهولت در هدف‌گیری و کاهش هزینه‌های نظامی است. ارتش اسرائیل ترجیح می‌دهد افراد را زمانی که در کنار همسر و فرزندان خود هستند هدف قرار دهد، زیرا بمباران ساختمان ثابت با استفاده از بمب‌های غیرهوشمند بسیار ارزان‌تر از عملیات‌های دقیق در فضای باز است. طبق گزارش‌های افشاگرانه، ارتش برای اهداف رده پایین، اجازه کشتار آگاهانه ده‌ها غیرنظامی را در کنار سوژه اصلی صادر کرده بود.[17] سیستم بابا کجاست با دقت دیجیتالی خود، بهترین زمان برای بمباران را اعلام کرده و فاجعه را رقم می‌زند. اما جنگ فقط فیزیکی نیست.

جنگ شناختی و مهندسی ذهن | الگوریتم‌هایی برای تسخیر اراده

هوش مصنوعی لوندر تنها جسم انسان‌ها را هدف نمی‌گیرد؛ بازوی دیگری از این فناوری در شبکه‌های اجتماعی مشغول جنگ شناختی است. الگوریتم‌های پیشنهاد محتوا در اینستاگرام و تیک‌تاک طوری تنظیم شده‌اند که علایق و نقاط ضعف روانی نوجوانان را شناسایی کنند. دشمن با تحلیل متادیتای فعالیت‌های شما، متوجه می‌شود چه نوع محتوایی می‌تواند تمرکز شما را از مسائل اصلی دور کرده یا در شما ناامیدی ایجاد کند.[18]

این فرآیند به شکلی نرم و نامحسوس، سبک زندگی و ارزش‌های نوجوان شیعه را هدف می‌گیرد. وقتی شما در واتساپ درباره موضوعی صحبت می‌کنید، هوش مصنوعی بلافاصله محتوای مشابهی را در اکسپلور اینستاگرام به شما نشان می‌دهد تا ذهنیت شما را در یک حباب اطلاعاتی محصور کند. هدف نهایی این جنگ الگوریتمی، تربیت نسلی است که اراده‌ای برای مقاومت نداشته باشد و هویت خود را در دنیای دیجیتالی که توسط دشمن طراحی شده، جستجو کند. این لایه از نظارت، خطرناک‌تر از لوندر است، زیرا بدون شلیک حتی فشنگی، ذهن‌ها را تسخیر می‌کند. چه کسانی این ابزارها را می‌سازند؟

پیوند عمیق سیلیکون ولی با نهادهای نظامی | شبکه درب‌های گردان

پدیده‌ای به نام درب‌های گردان به جابجایی مداوم و هدفمند نیروها بین واحد ۸۲۰۰ ارتش اسرائیل و شرکت‌های بزرگ فناوری اشاره دارد. این یگان نظامی، هوشمندترین نیروهای خود را از طریق برنامه‌هایی نظیر تالپیوت‌(Talpiot) جذب کرده و پس از آموزش‌های پیشرفته در زمینه هک و نفوذ، آن‌ها را روانه بازار کار جهانی می‌کند.[19] بسیاری از متخصصان امنیتی و مدیران ارشد که امروز در گوگل، مایکروسافت‌(Microsoft) و متا فعالیت می‌کنند، سابقه حضور طولانی در واحدهای اطلاعاتی و سایبری اسرائیل را دارند.

استارتاپ‌هایی که از پادگان متولد شدند

اپلیکیشن مسیریابی ویز‌(Waze) که امروز در سراسر جهان استفاده می‌شود، توسط فارغ‌التحصیلان همین واحدهای اطلاعاتی اسرائیل ساخته شد.[20] داده‌های لحظه‌ای از تردد میلیون‌ها خودرو، سرعت حرکت و ترافیک شهری، اطلاعاتی حیاتی برای بخش‌های لجستیک ارتش محسوب می‌شود. همچنین پیام‌رسان وایبر‌(Viber) که توسط تالمون مارکو‌(Talmon Marco)، افسر سابق اطلاعات ارتش اسرائیل تاسیس شد، همواره با سوالات جدی در مورد امنیت داده‌ها و دسترسی سرویس‌های جاسوسی مواجه بوده است.[21]

این جابجایی نیروها باعث شده مرز میان فعالیت تجاری و جاسوسی اطلاعاتی کاملاً از بین برود. وقتی فردی با سابقه فعالیت در واحد ۸۲۰۰ در پست‌های کلیدی امنیت محتوا در شرکت متا استخدام می‌شود، دسترسی مستقیمی به سازوکارهای داخلی پلتفرم‌ها پیدا می‌کند. این شبکه پیچیده نشان‌دهنده راهبرد درازمدت دشمن برای سیطره بر فضای مجازی است. نفوذ این افراد در شرکت‌های سیلیکون ولی تضمین می‌کند زیرساخت‌های فناوری غربی همواره در خدمت اهداف راهبردی صهیونیسم باقی بمانند و ابزارهای ارتباطی، به جای خدمت به بشر، به ابزار سلطه و نسل‌کشی تبدیل شوند. و این یعنی شما همیشه تحت نظرید.

زندگی زیر ذره‌بین الگوریتم‌ها | وقتی هر کلیک شما ثبت می‌شود

شما هر لحظه در حال تغذیه کردن این سیستم هستید. هر بار که پستی را در اینستاگرام لایک می‌کنید، مطلبی را ذخیره می‌نمایید یا حتی فقط چند ثانیه بیشتر روی تصویری توقف می‌کنید، الگوریتم‌های نظارتی در حال ساختن پروفایل‌های سایه برای شما هستند.[22] این پلتفرم‌ها دقیق‌ترین آزمایشگاه‌های روان‌شناسی روی کره زمین محسوب می‌شوند. الگوریتم‌ها بر اساس هزاران دیتایی که از رفتارهای شما جمع کرده‌اند، دقیقاً می‌دانند چه چیزی را به شما نشان دهند و چطور ذهن شما را مهندسی کنند.

این پلتفرم‌ها حکم زمین بازی دشمن را دارند که در آن تلاش می‌شود با محتوای هدایت‌شده، ارزش‌های هویتی و دینی شما را تغییر داده و آن‌ها را با سبک زندگی غربی جایگزین کنند. گوشی موبایل در دست شما، در واقع چشمی همیشه بیدار از سوی واحد ۸۲۰۰ است. این مسئله در نبرد ۱۲ روزه اخیر میان ایران و اسرائیل نیز به وضوح مشاهده شد. دشمن از همین هوش مصنوعی‌ها و تحلیل‌های دیتای مخابراتی برای ترور فرماندهان ارشد سپاه و ارتش استفاده کرد. آگاهی از این زنجیره جاسوسی دیجیتال و دقت در اطلاعاتی که در اختیار آن‌ها قرار می‌دهیم نخستین قدم برای شکستن این قفس نامرئی و محافظت از اصالت فرهنگی و هویت ملی ما است. راه نجات چیست؟

حاکمیت داده و استقلال دیجیتال | چرا به شبکه ملی نیاز داریم؟

بسیاری از کاربران تصور می‌کنند استفاده از پلتفرم‌های خارجی به معنای آزادی بیشتر است. اما واقعیت این است در جغرافیای دیجیتال، هر کشوری که زیرساخت‌ها را در اختیار نداشته باشد، عملاً حاکمیت خود را واگذار کرده است. تا زمانی که دیتای شهروندان ما در سرورهای غربی پردازش شود، دشمن می‌تواند با استفاده از هوش مصنوعی لوندر، هر لحظه که اراده کند، اهداف خود را شناسایی و رهگیری نماید.

توسعه شبکه ملی اطلاعات و تقویت پیام‌رسان‌های بومی، نه انتخاب سیاسی، در عوض ضرورتی امنیتی برای حفظ جان انسان‌ها است. در شبکه ملی، دیتای کاربران در داخل مرزهای جغرافیایی باقی می‌ماند و امکان دسترسی سرویس‌های جاسوسی واحد ۸۲۰۰ به متادیتای کاربران به صفر می‌رسد. استقلال دیجیتال به معنای ایجاد دیواری مستحکم در برابر تروریسم الگوریتم‌محور است که اجازه نمی‌دهد لایک‌ها و چت‌های روزمره ما، تبدیل به سوخت برای موتورهای جنگی صهیونیسم شود. آگاهی نوجوانان از این موضوع و مطالبه برای تقویت زیرساخت‌های بومی، مهم‌ترین گام در خنثی‌سازی راهبردهای دشمن است.

بهداشت دیجیتال برای نوجوانان | چطور ردپای خود را پاک کنیم؟

آگاهی به تنهایی کافی نیست؛ نوجوانان باید بیاموزند در فضای مجازی چطور از خود محافظت کنند. نخستین گام، مدیریت دسترسی‌ها در گوشی است. هرگز به اپلیکیشن‌های غیرضروری اجازه دسترسی به میکروفون، دوربین، لیست مخاطبین و لوکیشن را ندهید. استفاده از تنظیمات حریم خصوصی در سیستم‌عامل و مسدود کردن ردیاب‌های تبلیغاتی، می‌تواند حجم متادیتای تولیدی شما را به شدت کاهش دهد.

همچنین، مفهوم ایزوله کردن فعالیت‌ها را جدی بگیرید. هرگز اطلاعات حساس یا تصاویر خانوادگی را در اپلیکیشن‌هایی که تحت مدیریت سیلیکون ولی هستند، آپلود نکنید. فراموش نکنید هوش مصنوعی گوگل و متا، هیچ‌گاه اطلاعات شما را پاک نمی‌کنند؛ آن‌ها فقط از دسترس شما خارج می‌شوند اما در بایگانی‌های ابری برای تحلیل‌های آینده باقی می‌مانند. تغییر سبک زندگی دیجیتال و حرکت به سمت ابزارهای ارتباطی امن و بومی، تنها راه واقعی برای در امان ماندن از چشمان همیشه بیدار هوش مصنوعی لوندر است. هنوز تردید دارید؟

پاسخ به ابهام‌های ذهنی | چرا آگاهی ما برای دشمن خطرناک است؟

۱. من مهره تاثیرگذاری نیستم، چرا باید تحت پایش باشم؟ برخلاف تصور عمومی، سیستم هوش مصنوعی لوندر به دنبال شکار تک‌تک افراد به صورت جداگانه نیست. دشمن بر پایه تئوری دنیای کوچک‌(Small World Theory) عمل می‌کند. در این الگو، شما به عنوان پلی ارتباطی میان افراد مختلف عمل می‌کنید. حتی اگر خودتان سوژه نظامی نباشید، دیتای شما برای ترسیم شبکه انسانی مقاومت، شناسایی خوشه‌های رفتاری و آموزش مدل‌های یادگیری ماشین برای شناسایی دقیق‌تر اهداف در آینده استفاده می‌شود. در واقع، شما بخشی از همان پایگاه داده‌ای هستید که روزی برای ترور فرمانده‌ای در همسایگی‌تان استفاده خواهد شد.

۲. آیا استفاده از ابزارهای داخلی واقعا تفاوت ایجاد می‌کند؟ وقتی دیتای شما در سرورهای داخلی میزبانی می‌شود، حاکمیت داده در اختیار نهادهای امنیتی خودی قرار می‌گیرد که وظیفه حفاظت از جان شهروندان را بر عهده دارند. تفاوت اصلی در اینجاست که در زیرساخت‌های بومی، جاده‌ای برای نفوذ مستقیم واحد ۸۲۰۰ و شرکت‌های پیمانکار ارتش اسرائیل نظیر متا وجود ندارد. استفاده از اپلیکیشن بومی، یعنی بستن گلوگاه‌های اطلاعاتی دشمن و جلوگیری از خروج متادیتاهایی که موتورهای کشتار لوندر را تغذیه می‌کنند.

۳. با حذف اپلیکیشن‌های جاسوسی، امنیت من تضمین می‌شود؟ پاکسازی واتساپ گام ارزشمندی است، اما کافی نیست. شما با ردپای دیجیتال گسترده‌ای روبرو هستید که شامل سیستم‌عامل، سرویس‌های ابری و حتی سنسورهای گوشی شماست. هوشیاری دیجیتال به معنای تغییر کامل الگوهای رفتاری است؛ از پرهیز از ذخیره خاطرات در درایوهای غربی تا محدود کردن سخت‌افزاری دسترسی‌ها. هدف این آگاهی، رسیدن به سطحی از امنیت است که در آن کوچکترین فعالیت شما، به سلاحی علیه امنیت ملی تبدیل نشود.

ضرورت هوشیاری در عصر نبردهای هوشمند

آنچه در غزه و از طریق هوش مصنوعی لوندر مشاهده شد، تنها آغازی برای دوران جدیدی از جنگ‌های الگوریتمی است. این فناوری‌ها طراحی شده‌اند تا ارزش‌های انسانی را به اعداد ریاضی تبدیل کنند. ما در دورانی زندگی می‌کنیم که آگاهی، اولین خط دفاعی است و بعد از آن احتیاط و عمل دقیق طبق این آگاهی است.

توسعه و استفاده از پلتفرم‌های بومی و تقویت شبکه ملی اطلاعات، ضرورتی حیاتی برای حفظ امنیت ملی و فردی است. تا زمانی که زیرساخت‌های ارتباطی ما در اختیار نهادهایی باشد که ابزارهای شناسایی دشمن را تامین می‌کنند، حریم خصوصی ما آسیب‌پذیر خواهد بود. باید با شناخت دقیق این تهدیدات، از تبدیل شدن به مهره‌های بازی اطلاعاتی غربی جلوگیری کنیم. تقویت بنیه علمی و فناوری در داخل کشور راه مقابله با این تهدیدات نوظهور است.

منابع و مستندات برای مطالعه بیشتر:

[1] . Yuval Abraham, “‘Lavender’: The AI machine directing Israel’s bombing spree in Gaza,” +972 Magazine, April 3, 2024.

[2] . Harry Davies, Bethan McKernan, “‘The machine did it coldly’: Israel used AI to identify 37,000 Hamas targets,” The Guardian, April 3, 2024.

[3] . Al Jazeera, “‘AI-assisted genocide’: Israel reportedly used database for Gaza kill lists,” April 4, 2024.

[4] . The Gospel: How Israel uses AI to select bombing targets in Gaza, NPR, December 14, 2023.

[5] . The Intercept, “Google Photos and Project Nimbus,” 2024.

[6] . Consumer Reports, “Smart Vacuums and Mapping Privacy,” 2023.

[7] . Amnesty International, “Automated Apartheid: Israel’s Red Wolf facial recognition system,” May 2023.

[8] . Digital Void Analysis in Modern Warfare, Defense Tech Review, 2024.

[9] . Paul Biggar, “Meta and Lavender,” Tech for Palestine, April 16, 2024.

[10] . No Tech For Apartheid, “Project Nimbus: Google and Amazon’s Contract with Israel,” 2024.

[11] . Time Magazine, “Exclusive: Google Workers Revolt Over $1.2 Billion Contract With Israel,” April 2024.