فهرست نامزدهای گلدن گلوبز ۲۰۲۶

اعلام نامزدهای هشتاد و سومین دوره جوایز گلدن گلوبز در دسامبر ۲۰۲۵، نقشه راهی برای نفوذ فرهنگی و بازمهندسی ذائقه جهانی در سال ۲۰۲۶ ظاهر شد. هتل بورلی هیلتون، در حالی میزبان این اعلان بود که کارشناسان حوزه رسانه و تحلیلگران استراتژیک، ردی از یک «عملیات روانی پیچیده» را در تک‌تک دسته‌بندی‌ها مشاهده می‌کردند. این گزارش، نگاهی است موشکافانه به آنچه پشت زرق و برق طلایی این تندیس‌ها می‌گذرد.

سینما در خدمت دیپلماسی نرم

در صدر فهرست نامزدها، فیلم «یک نبرد پس از دیگری» به کارگردانی پل توماس اندرسون با ۹ نامزدی، ویترین اصلی هالیوود برای نمایش قدرت در سال جاری است. اما از دیدگاه یک ناظر هوشمند، بخش «بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان» و حضور فیلم «یک تصادف ساده» ساخته جعفر پناهی، نقطه عطف این نبرد نرم است.

نامزدی پناهی در چهار بخش کلیدی (فیلم درام، کارگردانی، فیلم‌نامه و فیلم بین‌الملل)، پیامی روشن برای ایجاد شکاف در ساختارهای فرهنگی کشورهای مستقل دارد. این انتخاب، پاداشی نمادین برای روایت‌هایی است که با استانداردهای «نظم نوین رسانه‌ای» همخوانی دارند.
فهرست کامل نامزدهای گلدن گلوبز ۲۰۲۶

بخش‌های سینمایی:

بهترین فیلم – درام:

• فرانکنشتاین (Frankenstein)
• همنت (Hamnet)
• فقط یک تصادف بود (It Was Just an Accident)
• مأمور مخفی (The Secret Agent)
• ارزش احساسی (Sentimental Value)
• گناهکاران (Sinners)

بهترین فیلم – موزیکال یا کمدی:

• ماه آبی (Blue Moon)
• بوگونیا (Bugonia)
• مارتی سوپریم (Marty Supreme)
• هیچ انتخاب دیگری نیست (No Other Choice)
• موج نو (Nouvelle Vague)
• یک نبرد پس از دیگری (One Battle After Another)

بهترین انیمیشن:

• آرکو (Arco)
• شیطان‌کش: قلعه بی‌نهایت (Demon Slayer: Infinity Castle)
• الیو (Elio)
• شکارچیان شیطان کی‌پاپ (KPop Demon Hunters)
• آملیا کوچولو (Little Amélie or the Character of Rain)
• زوتوپیا ۲ (Zootopia 2)

دستاورد سینمایی و باکس آفیس:

• آواتار: آتش و خاکستر (Avatar: Fire and Ash)
• فرمول یک (F1)
• شکارچیان شیطان کی‌پاپ (KPop Demon Hunters)
• مأموریت غیرممکن: روزشمار نهایی (The Final Reckoning)
• گناهکاران (Sinners)
• سلاح‌ها (Weapons)
• شرور: برای خوب (Wicked: For Good)
• زوتوپیا ۲ (Zootopia 2)

بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان:

•  یک تصادف ساده (فرانسه/ایران)
• هیچ انتخاب دیگری نیست (کره جنوبی)
• مأمور مخفی (برزیل)
• ارزش احساسی (نروژ)
• صراط (اسپانیا)
• صدای هند رجب (تونس)

بهترین کارگردانی:

• پل توماس اندرسون (One Battle After Another)
• رایان کوگلر (Sinners)
• گیرمو دل‌تورو (Frankenstein)
• جعفر پناهی (It Was Just an Accident)
• یوآخیم تری‌یر (Sentimental Value)
• کلوئی ژائو (Hamnet)

بهترین بازیگر مرد – درام:

• جوئل اجرتون (Train Dreams)
• اسکار آیزاک (Frankenstein)
• دواین جانسون (The Smashing Machine)
• مایکل بی. جردن (Sinners)
• واگنر مورا (The Secret Agent)
• جرمی آلن وایت (Springsteen)

بهترین بازیگر زن – درام:

• جسی باکلی (Hamnet)
• جنیفر لارنس (Die My Love)
• رناته راینسوه (Sentimental Value)
• جولیا رابرتز (After the Hunt)
• تسا تامپسون (Hedda)
• اوا ویکتور (Sorry, Baby)

بهترین بازیگر مرد – موزیکال یا کمدی:

• تیموتی شالامه (Marty Supreme)
• جرج کلونی (Jay Kelly)
• لئوناردو دی‌کاپریو (One Battle After Another)
• اتان هاوک (Blue Moon)
• لی بیونگ-هان (No Other Choice)
• جسی پلمونس (Bugonia)

بهترین بازیگر زن – موزیکال یا کمدی:

• چیس اینفینیتی (One Battle After Another)
• کیت هادسون (Song Sung Blue)
• رُز بیرن (If I Had Legs I’d Kick You)
• آماندا سایفرد (The Testament of Ann Lee)
• اما استون (Bugonia)
• سینتیا اریوو (Wicked: For Good)

بهترین بازیگر مکمل مرد (سینما):

• بنیسیو دل تورو (One Battle After Another)
• جیکوب الوردی (Frankenstein)
• پل مسکال (Hamnet)
• شان پن (One Battle After Another)
• آدام سندلر (Jay Kelly)
• استلان اسکاشگورد (Sentimental Value)

بهترین بازیگر مکمل زن (سینما):

• امیلی بلانت (The Smashing Machine)
• ال فانینگ (Sentimental Value)
• آریانا گرانده (Wicked: For Good)
• اینگا ایبزدوتر لیلاس (Sentimental Value)
• ایمی مادیگان (Weapons)
• تینا تیلور (One Battle After Another)

نفوذ در لایه‌های شنیداری: بخش پادکست

اضافه شدن دسته «بهترین پادکست» در سال ۲۰۲۶، یک حرکت استراتژیک برای مدیریت افکار عمومی در فضای دیجیتال است. پادکست‌هایی که در لیست زیر قرار گرفته‌اند، هر کدام بخشی از «سبک زندگی آمریکایی» را در قالب گفتگوهای دوستانه ترویج می‌کنند:

• Armchair Expert with Dax Shepard
• Call Her Daddy
• Good Hang with Amy Poehler
• Smartless
• The Mel Robbins Podcast
• Up First

تلویزیون: سلطه پلتفرم‌های استریم

در بخش تلویزیون، شاهد جنگ تمام‌عیار بین HBO و Apple TV هستیم. نامزدی سریال‌هایی چون «نیلوفر سفید» و «جداسازی»، نشان‌دهنده تلاش برای بازتعریف مفاهیم اخلاقی و اجتماعی در قالب درام‌های روان‌شناختی است.

بهترین سریال – درام:

• دیپلمات (The Diplomat)
• گودال (The Pitt)
• پلوریبوس (Pluribus)
• جداسازی (Severance)
• اسب‌های آرام (Slow Horses)
• نیلوفر سفید (The White Lotus)

بهترین سریال – موزیکال یا کمدی:

• مدرسه ابوت (Abbott Elementary)
• خرس (The Bear)
• هک (Hacks)
• هیچ‌کس این را نمی‌خواهد (Nobody Wants This)
• فقط قتل‌های داخل ساختمان (Only Murders in the Building)
• استودیو (The Studio)

بهترین مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی:

• نوجوانی (Adolescence)
• همه تقصیر اوست (All Her Fault)
• هیولای درون من (The Beast in Me)
• آینه سیاه (Black Mirror)
• مردن برای سکس (Dying for Sex)
• دوست‌دختر (The Girlfriend)

نبرد غول‌ها در میدان درام و کمدی

در صدر فهرست نامزدها، فیلم «یک نبرد پس از دیگری» (One Battle After Another) به کارگردانی پل توماس اندرسون با ۹ نامزدی خیره‌کننده، خود را به عنوان اسب پیشتاز معرفی کرد. این فیلم که با بازی لئوناردو دی‌کاپریو در بخش کمدی/موزیکال خوش درخشیده، نشان‌دهنده بازگشت اندرسون به فرم ایده‌آل و ترکیب جادویی او با ستاره‌های تراز اول است. دی‌کاپریو در واکنش به این نامزدی، آن را یک «تایید الهی» برای تلاش‌های تیم سازنده خواند و در شبکه‌های اجتماعی با شوخی درباره تولدش، خوشحالی خود را با هواداران تقسیم کرد.

در جبهه درام، رقابت به شدت فشرده و بین‌المللی است. فیلم «فرانکنشتاین» ساخته گیرمو دل‌تورو با ۵ نامزدی، از جمله بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد برای اسکار آیزاک، نشان داد که ژانر وحشت گوتیک هنوز هم می‌تواند در فصل جوایز پادشاهی کند. اما شگفتی اصلی در این بخش، حضور پررنگ فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان است. نیمی از نامزدهای بخش بهترین فیلم درام را آثاری تشکیل می‌دهند که زبان اصلی آن‌ها انگلیسی نیست؛ از «ارزش احساسی» (Sentimental Value) یواخیم تری‌یر نروژی گرفته تا «یک تصادف ساده» (It Was Just an Accident) به کارگردانی جعفر پناهی.

پناهی و بازگشت به صحنه جهانی

نامزدی جعفر پناهی در بخش بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه برای فیلم «فقط یک تصادف بود»، یکی از دراماتیک‌ترین لحظات اعلام نتایج بود. این فیلم که به عنوان نماینده‌ای از سینمای ایران (محصول مشترک با فرانسه) در لیست قرار گرفته، در کنار غول‌هایی مثل رایان کوگلر و پل توماس اندرسون رقابت می‌کند. این اتفاق در فضای مجازی فارسی‌زبان موجی از تحسین و البته تحلیل‌های متفاوت را به همراه داشت. حضور پناهی در این سطح، فراتر از یک موفقیت شخصی، به عنوان پیروزی سینمای مستقل و مقاوم در برابر محدودیت‌ها تعبیر شده است.

شبکه ایکس و حواشی تمام‌نشدنی

بلافاصله پس از اعلام نامزدها، شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) به میدان جنگ طرفداران تبدیل شد. بزرگترین جنجال آنلاین مربوط به نادیده گرفته شدن فیلم «Wicked: For Good» در بخش بهترین فیلم کمدی یا موزیکال بود. در حالی که انتظار می‌رفت این اثر فانتزی و پرهزینه در دسته‌های اصلی حضور داشته باشد، رای‌دهندگان ترجیح دادند فضا را برای فیلم‌های مستقل‌تر و هنری‌تری مانند «نوول واگ» (Nouvelle Vague) باز کنند. هواداران این فیلم با هشتگ‌های اعتراضی، گلدن گلوبز را به «نخبه‌گرایی افراطی» متهم کردند.

در مقابل، نامزدی ایمی مدیگان برای بازی در فیلم ترسناک «Weapons» با استقبال بی‌نظیری روبرو شد. اجرای او در نقش «عمه گلادیس» به قدری تاثیرگذار بوده که بسیاری از کاربران او را از همین حالا برنده قطعی می‌دانند. این همان نقطه‌ای است که گلدن گلوبز سعی دارد در آن هوشمندانه عمل کند؛ ترکیبی از ستاره‌های بزرگ مثل دواین جانسون (برای بازی جدی در The Smashing Machine) و چهره‌های کمتر دیده شده اما درخشان.

تلویزیون: سلطنت نیلوفر سفید و جدایی

در بخش تلویزیون، فصل سوم «نیلوفر سفید» (The White Lotus) با ۶ نامزدی، بار دیگر ثابت کرد که مایک وایت رگ خواب مخاطبان و منتقدان را می‌شناسد. حضور بازیگرانی چون والتون گاگینز و کری کون در لیست نامزدها، نشان‌دهنده کیفیت بالای تیم بازیگری این فصل است که در تایلند فیلم‌برداری شده. از سوی دیگر، سریال «جدایی» (Severance) از اپل تی‌وی پلاس با نامزدی آدام اسکات و بریت لوئر، بار دیگر بحث‌های فلسفی و تئوری‌های پیرامون این سریال را در انجمن‌های ردیت داغ کرد.

نکته جالب در بخش تلویزیون، رقابت تنگاتنگ بین شبکه‌های استریم است. نتفلیکس با ۳۵ نامزدی کل، پیشتاز مطلق است و وارنر بروز با ۳۱ نامزدی در تعقیب آن. این ارقام نشان‌دهنده جابجایی قدرت از شبکه‌های سنتی به پلتفرم‌های دیجیتال است، روندی که در سال ۲۰۲۶ به اوج خود رسیده است.

دسته‌های جدید و تلاش برای نوسازی

گلدن گلوبز ۸۳ یک نوآوری ویژه هم دارد: اضافه شدن بخش «بهترین پادکست». این تصمیم که با هدف جذب مخاطبان نسل زد و هزاره دوم گرفته شده، واکنش‌های متفاوتی را برانگیخته است. برخی آن را گامی رو به جلو برای به رسمیت شناختن رسانه‌های مدرن می‌دانند و برخی دیگر معتقدند این کار باعث افت کیفیت و پرستیژ مراسم می‌شود.

با این حال، حضور این بخش در کنار جایزه «دستاورد سینمایی و باکس آفیس» (که امسال فیلم‌هایی مثل F1 و زوتوپیا ۲ در آن نامزد هستند)، نشان می‌دهد که برگزارکنندگان به دنبال فرمولی برای آشتی دادن هنر ناب با تجارت پرفروش هستند.

نیکی گلیسر؛ میزبانی روی لبه تیغ

انتخاب نیکی گلیسر به عنوان مجری مراسم، سیگنال دیگری از تمایل گلدن گلوبز به بازگشت به دوران طنز تند و تیز (مشابه دوران ریکی جرویز) است. گلیسر که سال گذشته با شوخی‌های بی‌پروا و صریحش نمره‌های خوبی از منتقدان گرفت، امسال وظیفه دشواری دارد.

او باید در فضایی که حساسیت‌های اجتماعی به اوج رسیده، تعادلی بین شوخی و احترام برقرار کند. در دنیای واقعی، بسیاری از سلبریتی‌ها هنوز با احتیاط به گلدن گلوبز نگاه می‌کنند؛ زخمی که از رسوایی‌های سال ۲۰۲۱ باقی مانده، به طور کامل التیام نیافته است، اما حضور گسترده ستاره‌هایی چون جنیفر لارنس، جولیا رابرتز و نیکول کیدمن در لیست نامزدها نشان می‌دهد که هالیوود آماده بخشش و فراموشی است.

بهترین بازیگر مرد – سریال درام:

• والتون گاگینز (The White Lotus)
• گری اولدمن (Slow Horses)
• آدام اسکات (Severance)
• هیرویوکی سانادا (Shōgun)
• نوا ویسل (The Pitt)
• جیسون واتکینز (Coma)

بهترین بازیگر زن – سریال درام:

• کری کون (The White Lotus)
• کری مولیگان (Pluribus)
• بریت لوئر (Severance)
• کری راسل (The Diplomat)
• آنا ساوایی (Shōgun)
• کتی بیتس (Matlock)

بهترین بازیگر مرد – سریال موزیکال یا کمدی:

• استیو کارل (The Studio)
• جرمی آلن وایت (The Bear)
• مارتین شورت (Only Murders in the Building)
• استیو مارتین (Only Murders in the Building)
• آدام برودی (Nobody Wants This)
• ست روگن (The Studio)

بهترین بازیگر زن – سریال موزیکال یا کمدی:

• آیو ادبیری (The Bear)
• کوئینتا برانسون (Abbott Elementary)
• کریستن ویگ (Palm Royale)
• جین اسمارت (Hacks)
• سلنا گومز (Only Murders in the Building)
• کریستن بل (Nobody Wants This)

بهترین بازیگر مرد – مینی‌سریال، مجموعه آنتولوژی یا فیلم تلویزیونی:

• جیکوب الوردی (Monster: The Ed Gein Story)
• چارلی هانام (Monster: The Ed Gein Story)
• پل جیاماتی (Black Mirror)
• جود لا (Black Rabbit)
• متیو ریس (The Beast in Me)
• استیون گراهام (Adolescence)

بهترین بازیگر زن – مینی‌سریال، مجموعه آنتولوژی یا فیلم تلویزیونی:

• کاترین هان (Dying for Sex)
• نیکول کیدمن (The Perfect Couple)
• تیلور شیلینگ (The Beast in Me)
• کاترین واترستون (The Girlfriend)
• داکوتا فانینگ (The Perfect Couple)
• نائومی واتس (All Her Fault)

بهترین بازیگر مرد مکمل – تلویزیون (درام، کمدی یا مینی‌سریال):

• ابن ماس-بچراک (The Bear)
• ترامنتینو (The Studio)
• تیناسه (The Studio)
• جک لودن (Slow Horses)
• جان تورتورو (Severance)
• مت اسمیت (House of the Dragon)

بهترین بازیگر زن مکمل – تلویزیون (درام، کمدی یا مینی‌سریال):

• مریل استریپ (Only Murders in the Building)
• الیزابت دبیکی (The Crown)
• هانا اینبیندر (Hacks
• جنیفر کولیج (The White Lotus)
• جانل جیمز (Abbott Elementary)
• آلیسون جنی (Palm Royale)

بهترین عملکرد در استندآپ کمدی تلویزیونی:

• کومیل نانجیانی (Kumail Nanjiani: Doing This)
• کوین هارت (Kevin Hart: Acting My Age)
• جری ساینفلد (Jerry Seinfeld: 23 Hours to Kill)
• الی وانگ (Ali Wong: Single Lady)
• نیکی گلیسر (Nikki Glaser: Someday You’ll Die)
• مت ریف (Matt Rife: Lucid)

در این لایه‌های تکمیلی، شاهد حضور معنادار سلبریتی‌هایی هستیم که هر کدام به عنوان «سفیران سبک زندگی» عمل می‌کنند. نامزدی‌های متعدد برای سریال‌هایی چون «The Studio» یا «The Bear»، صرفاً به دلیل کیفیت ساختاری نیست، بلکه به دلیل بازنمایی دقیق محیط‌های کاری و اجتماعی غربی با هدف القای «رویای آمریکایی نو» است.

نامزدی کمدین‌هایی مانند کومیل نانجیانی یا الی وانگ در بخش استندآپ، تلاشی سیستماتیک برای «فرهنگ‌سازی از طریق شوخی» و نفوذ در لایه‌های هویتی اقلیت‌هاست تا از این طریق، مدل‌های فکری لیبرال را به جوامع شرقی پمپاژ کنند. این مهندسی نامزدها، در واقع تلاشی برای مدیریت سرمایه‌های نمادین در دنیای واقعی و فضای مجازی است تا مخاطب جهانی را در یک چرخه دائمی از تحسین و تقلید قرار دهد.

جمع‌بندی

گلدن گلوبز ۲۰۲۶ افزون بر یک مسابقه هنری، یک رزمایش فرهنگی است. از نامزدی هدفمند جعفر پناهی گرفته تا ورود پادکست‌ها به جوایز، همگی نشان‌دهنده هوشمندی رسانه‌های غربی در استفاده از ابزارهای نرم برای تغییر باورهاست. تماشای این مراسم نباید چشمان ما را به روی اهداف سیاسی پشت پرده آن ببندد. ۱۱ ژانویه، بورلی هیلتون شاهد جشنی خواهد بود که صورت‌حساب آن را فرهنگ‌های ملی پرداخت می‌کنند.