نتایج برندگان اسکار سال 2026

ما را به منابع منتخبت در گوگل اضافه کن

در 15 مارس سال 2026 معادل 24 اسفند 1404، نود و هشتمین مراسم اسکار برگزار شد. اسکار مشهورترین و مهم‌ترین جشنوارۀ سینمایی است که سالیانه برگزار می‌شود و فارغ از بحث‌های سینمایی و هنری آن، فیلم‌هایی که در آن انتخاب شده و برجسته می‌شوند غالبا نمایانگر مؤلفه‌های سیاسی و فرهنگی آمریکایی و یهودیان لیبرال است که در هالیوود دنبال می‌شود. آثاری که هر ساله بعد از انتخاب آنان لازم است یک چرای بزرگ درباره‌شان بپرسیم که چرا آکادمی اسکار تصمیم گرفته است این آثار را برجسته کند و دنبال جا انداختن چه مفاهیمی در جهان است.

هر ساله ما با لیستی تقریبا ثابت از فیلم‌ها روبرو هستیم که در جشنواره‌های متعددی ماننند تورنتو و کن و بفتا و ونیز و برلین دائما تکرار می‌شوند. گویی که گروهی یا شخصی فرمایشی دستور داده است که باید این فیلم‌ها در این سال برجسته شده و دائم تکرار شوند اگرچه این فیلم، فیلمی بسیار ضعیف و سطحی از حیث هنری مانند فیلم یک تصادف سادۀ جعفر پناهی باشد یا شاید ضعیف‌ترین اثر پل توماس اندرسون در میان آثارش یعنی «نبردی پس از نبرد دیگر» باشد چرا که در جشنوارۀ اسکار اکثر اوقات این سیاست است که تعیین‌کنندۀ جایزه خواهد بود نه واقعا اینکه آن فیلم هنری باشد.

این ماجرا را از سالی که فیلم آرگو که فیلمی ضعیف و خسته‌کننده بود هم می‌توانیم ببینیم، زمانی که این فیلم سیاسی که روایت خاص خود را از تسخیر سفارت آمریکا به دست دانشجویان پیرو خط امام نمایش داد و در همان سال در برابر فیلمی مانند لینوکلن از اسپیلبرگ جایزۀ اسکار را به دست آورد.

این ماجراها که سیاست بر هنر و آزادی بیان حتی در آمریکای مدعی آزادی بیان غلبه کرده است موضوع جدیدی نیست. شاید آشکارترین دورۀ آمیختگی سیاست با اسکار به دوران «مک‌کارتیسم» و جنگ سرد در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بازگردد. در این زمان «کمیته فعالیت‌های غیرآمریکایی مجلس نمایندگان» تحقیقات و بازجویی‌ها و حتی گاهی تهمت‌های گسترده‌ای را برای شناسایی کمونیست‌ها در صنعت سینما آغاز کرد.

این فشار سیاسی منجر به ایجاد «لیست سیاه هالیوود» شد که در آن، بسیاری از نویسندگان، کارگردانان و بازیگران برجسته تنها به دلیل عقاید سیاسی یا امتناع از همکاری با کمیته، از کار محروم شدند. در این فضا، آکادمی اسکار نیز کاملاً منفعل و همسو با این جریان عمل کرد.

به عنوان مثال، «کارل فورمن» که برای فیلمنامه «نیمروز» (High Noon) در سال ۱۹۵۲ نامزد اسکار بود، به دلیل قرار گرفتن در لیست سیاه مجبور به ترک کشور شد! همچنین «دالتون ترامبو» یکی از فیلمنامه‌نویسان مهم آن دوره، دو بار با نام‌های مستعار برنده اسکار شد، زیرا نام واقعی او در لیست سیاه قرار داشت و آکادمی تا سال‌ها بعد حاضر به تصحیح این سوابق و اعطای رسمی جایزه به او نشد.

مراسم اسکاری که الآن به ظاهر می‌خواهد ادای ضدنژادپرستی در بیاورد و فیلم گناهکاران را مطرح کند حتی در همان فیلم گناهکاران نیز سیاه‌پوست‌ها مغلوب مهاجران ایرلندی خوناشام می‌شوند و در اکثریت آثار هالیوودی مانند جانگوی تارانتینو حتی می‌بینیم یک سیاهپوست است که تحت تعلیم یک سفیدپوست قرار می‌گیرد و تازه شخصیت پیدا می‌کند. حتی همین امروز نیز با تدقیق و توجه به آثار هالیوودی متوجه نژادپرستی حاضر در میان اکثریت می‌شویم.

در سال ۱۹۴۰، «هتی مک‌دنیل» برای فیلم «بربادرفته» اولین بازیگر آفریقایی-آمریکایی بود که برنده اسکار شد، اما در همان مراسم به دلیل قوانین تبعیض نژادی مجبور شد در میزی جدا از سایر بازیگران سفیدپوست فیلم بنشیند! این اتفاق کاملا نمادی از رویکرد دوگانه و ادایی هالیوود بود.

سال‌ها طول کشید تا در سال ۱۹۶۴ و در اوج مبارزات جنبش حقوق مدنی، «سیدنی پواتیه» به عنوان اولین مرد سیاه‌پوست جایزه بهترین بازیگر نقش اول را دریافت کند. با این حال، حتی پس از آن نیز، انتقادات فراوانی مبنی بر اینکه اسکار تنها نقش‌های کلیشه‌ای یا «سیاه‌پوست غیرتهدیدآمیز برای مخاطب سفیدپوست» را به رسمیت می‌شناسد، ادامه داشت.

جنجال‌های هشتگ #OscarsSoWhite در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ که به عدم نامزدی هیچ بازیگر رنگین‌پوستی در بخش‌های اصلی اعتراض داشت، ثابت کرد که این چالش تاریخی همچنان پابرجاست و انتخاب‌های آکادمی بازتابی مستقیم از گفتمان‌های سیاسی-اجتماعی حاکم بر جامعه آمریکا است.

در ادامه با تأخیری چند ماهه به دلیل دسترسی به اینترنت بین‌الملل لیست کامل نامردها و برندگان اسکار سال 2026 خدمت شما اعلام می‌شود.

دقت بفرمایید که اکثر این آثار پیش از این در سایت استاد فرج‌نژاد یا در سلسله جلسات نقد و تحلیل آثار به دست استاد سعید مستغاثی نقد شده است که می‌توانید لیست پخش آن را در اینجا مشاهده بفرمایید.

البته پیش از اینکه اسکار برگزار شود، مشخص بود که امسال قرار است چه فیلم‌‎هایی بیش از همه به آن‌ها توجه شود، در رأس این توجهات دو فیلم گناهکاران و نبردی پس از نبرد دیگری قرار داشت که برای تماشای نقد تفصیلی آنان می‌توانید هم به مطالب پیشین سایت در سرویس سینما و تلویزیون غرب مراجعه کنید و هم اینکه لیست پخشی که در آپارات خدمت شما دادیم را مشاهده بفرمایید.

نتیجۀ نوکری آقای پل توماس اندرسون برای سیاست‌های فعلی آمریکا برای مهاجران و منکوب کردن انقلاب‌ها و احمقانه جلوه دادن آن‌ها را در تصویر این پست می‌توانیم ببینیم که چطور چندین جایزۀ اسکار و چند ده جایزۀ دیگر در جشنواره‌های مختلف به او داده شده است.

فهرست مطالب

فهرست کامل برندگان اسکار ۲۰۲۶ منتشر شد. نود و هشتمین دوره مراسم اهدای جوایز آکادمی به پایان رسید و فهرست تمام فیلم‌ها و هنرمندانی که در بزرگترین شب هالیوود مورد تقدیر قرار گرفتند، در اینجا آمده است. در ادامه، فهرست کاملی از برندگان و سایر نامزدهای هر بخش را مشاهده می‌کنید. در هر بخش، نام برنده در ابتدای فهرست ذکر شده است.

فیلم «نبردی پس از نبرد دیگر» (One Battle After Another) با کسب شش جایزه، از جمله بهترین فیلم و همچنین جوایز بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه اقتباسی برای «پل توماس اندرسون» (Paul Thomas Anderson)در این مراسم سعی شد که بیشترین توجه به آن بشود.

فیلم «گناهکاران» (Sinners) که پیش از این با ۱۶ نامزدی رکورددار بود، چهار جایزه اسکار گرفت، از جمله جایزه بهترین فیلمنامه غیراقتباسی برای «رایان کوگلر» (Ryan Coogler) و بهترین بازیگر نقش اول مرد برای «مایکل بی. جردن» (Michael B. Jordan). همچنین «جسی باکلی» (Jesse Buckley)، «شان پن» (Sean Penn) و «ایمی مدیگان» (Amy Madigan) نیز در بخش‌های بازیگری جوایز اسکار را دریافت کردند.

فیلم «فرانکنشتاین» (Frankenstein) سه جایزه اسکار به دست آورد. انیمیشن «شکارچیان هیولای کی‌پاپ» (KPop Demon Hunters) برنده جایزه بهترین انیمیشن بلند شد و ترانه محبوب آن با نام «طلایی» (Golden) اسکار بهترین ترانه را گرفت.

پیش از این نیز دربارۀ این انیمیشن و توجه ویژه‌ و خاصی که به آن شد در سایت نوشته بودیم، هم موسیقی آن در رأس توجه بود و رکورد سایت بیلبورد را زد و هم این انیمیشن در استریم نتفلیکس پربازدیدترین اثر سینمایی کل زمان نتفلیکس شد. این انیمیشن اثری موزیکال در راستای ترویج فرهنگ کی‌پاپ و فرهنگ طرفداری از خوانندگان و سلبریتی‌های کره‌ای است که امروزه موج عظیمی در ایران دارد.

با مراجعه به شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر می‌توانیم با چندین هزار اکانت از نوجوانان و جوانان روبرو شویم که شیفته و عاشق سلبریتی‌ها و خوانندگان کره‌ای شده‌اند و شبانه‌روز اخبار آنان را دنبال کرده، موزیک ویدیوهای آنان را با علاقه گوش می‌کنند و بخشی از هویت آنان را تشکیل می‌دهد.

مسأله‌ای که باعث می‌شود تأثیرات سوء تربیتی روی نسل ما ایرانیان بگذارد و ما را از فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی خودمان دور کند. مخاطبان ما توجه کنند که هم بسیاری از این موسیقی‌ها در حکم غنا بوده و هم بسیاری از تصاویر این افراد مصداق تصاویر غیرشرعی است و از این حیث گاهی ممکن است افراد هر قدر که به این آثار نردیک شوند و احساس قرابت با سلبریتی‌های کره‌ای که گاهی مظلوم و تحت فشار کمپانی‌ها هستند پیدا کنند به همان اندازه از خداوند عزیز دور می‌شوند.

در بخش بهترین مستند بلند، جایزه به فیلم «آقای هیچکس علیه پوتین» رسید؛ اثری با عنوان و موضوعی کاملاً آشکار که در راستای پروپاگاندای ضد روسی غرب ساخته شده است. همچنین در بخش بهترین فیلم بین‌المللی، در حالی که اثری با عنوان «صدای هند رجب» از تونس که قلب هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد که چگونه رژیم صهیونیستی جنایتی آشکار علیه کودک فلسطینی و امدادگران فلسطینی انجام می‌دهد، جایزه به فیلمی از نروژ اعطا شد تا بار دیگر ثابت شود که اسکار حتی در انتخاب آثار غیرآمریکایی نیز به خطوط قرمز سیاسی خود وفادار است و صدای مظلومان جهان را بازتاب نخواهد داد اگرچه گاهی تلاش می‌کند ادای آن را در بیاورد اما دولت آمریکا و نهادهای وابسته به آن در کُنه و ذات خود قاتل و خونریز و طرفدار خونریزانی چون رژیم صهیونیستی است.

فهرست برندگان و نامزدهای نود و هشتمین دوره جوایز آکادمی

بهترین فیلم

«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) (برنده)
تهیه‌کنندگان: «آدام سومنر» (Adam Somner)، «سارا مورفی» (Sara Murphy) و «پل توماس اندرسون» (Paul Thomas Anderson)
«بوگونیا» (BUGONIA)
تهیه‌کنندگان: «اد گینی» (Ed Guiney) و «اندرو لو» (Andrew Lowe)، «یورگوس لانتیموس» (Yorgos Lanthimos)، «اما استون» (Emma Stone) و «لارس نادسن» (Lars Knudsen)
«فرمول یک» (F1)
تهیه‌کنندگان: «چاد عمان» (Chad Oman)، «برد پیت» (Brad Pitt)، «ددی گاردنر» (Dede Gardner)، «جرمی کلاینر» (Jeremy Kleiner)، «جوزف کوشینسکی» (Joseph Kosinski) و «جری بروکهایمر» (Jerry Bruckheimer)
«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN)
تهیه‌کنندگان: «گی‌یرمو دل تورو» (Guillermo del Toro)، «جی. مایلز دیل» (J. Miles Dale) و «اسکات استوبر» (Scott Stuber)
«همنت» (HAMNET)
تهیه‌کنندگان: «لیزا مارشال» (Liza Marshall)، «پیپا هریس» (Pippa Harris)، «نیکلاس گوندا» (Nicolas Gonda)، «استیون اسپیلبرگ» (Steven Spielberg) و «سم مندس» (Sam Mendes)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME)
تهیه‌کنندگان: «الی بوش» (Eli Bush)، «رونالد برونشتاین» (Ronald Bronstein)، «جاش سفدی» (Josh Safdie)، «آنتونی کاتاگاس» (Anthony Katagas) و «تیموتی شالامی» (Timothée Chalamet)
«مأمور مخفی» (THE SECRET AGENT)
تهیه‌کننده: «امیلی لسکلکس» (Emilie Lesclaux)
«ارزش احساسی» (SENTIMENTAL VALUE)
تهیه‌کنندگان: «ماریا اکرهاود» (Maria Ekerhovd) و «آندریا برنتسن اوتمار» (Andrea Berentsen Ottmar)
«گناهکاران» (SINNERS)
تهیه‌کنندگان: «زینزی کوگلر» (Zinzi Coogler)، «سِو اوهانیان» (Sev Ohanian) و «رایان کوگلر» (Ryan Coogler)
«رویاهای قطار» (TRAIN DREAMS)
تهیه‌کنندگان: «ماریسا مک‌ماون» (Marissa McMahon)، «تدی شوارتزمن» (Teddy Schwarzman)، «ویل جانوویتز» (Will Janowitz)، «اشلی شلایفر» (Ashley Schlaifer) و «مایکل هایملر» (Michael Heimler)

بهترین بازیگر نقش اول مرد

«مایکل بی. جردن» (Michael B. Jordan) برای فیلم «گناهکاران» (SINNERS) (برنده)
«تیموتی شالامی» (Timothée Chalamet) برای فیلم «مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME)
«لئوناردو دی‌کاپریو» (Leonardo DiCaprio) برای فیلم «نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER)
«ایثن هاک» (Ethan Hawke) برای فیلم «ماه آبی» (BLUE MOON)
«واگنر مورا» (Wagner Moura) برای فیلم «مأمور مخفی» (THE SECRET AGENT)

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

«شان پن» (Sean Penn) برای فیلم «نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) (برنده)
«بنیسیو دل تورو» (Benicio Del Toro) برای فیلم «نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER)
«جیکوب الوردی» (Jacob Elordi) برای فیلم «فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN)
«دلروی لیندو» (Delroy Lindo) برای فیلم «گناهکاران» (SINNERS)
«استلان اسکارشگورد» (Stellan Skarsgård) برای فیلم «ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE)

بهترین بازیگر نقش اول زن

«جسی باکلی» (Jessie Buckley) برای فیلم «همنت» (HAMNET) (برنده)
«رز بیرن» (Rose Byrne) برای فیلم «اگر پا داشتم لگدت می‌زدم» (IF I HAD LEGS I’D KICK YOU)
«کیت هادسن» (Kate Hudson) برای فیلم «ترانه غمگین خوانده شد» (SONG SUNG BLUE)
«رناته رینس‌وه» (Renate Reinsve) برای فیلم «ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE)
«اما استون» (Emma Stone) برای فیلم «بوگونیا» (BUGONIA)

بهترین بازیگر نقش مکمل زن

«ایمی مدیگان» (Amy Madigan) برای فیلم «سلاح‌ها» (WEAPONS) (برنده)
«ال فانینگ» (Elle Fanning) برای فیلم «ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE)
«اینگا ایبسدوتر لیلیاس» (Inga Ibsdotter Lilleaas) برای فیلم «ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE)
«وونمی موساکو» (Wunmi Mosaku) برای فیلم «گناهکاران» (SINNERS)
«تیانا تیلور» (Teyana Taylor) برای فیلم «نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER)

بهترین انیمیشن بلند

«شکارچیان هیولای کی‌پاپ» (KPOP DEMON HUNTERS) (برنده) – «مگی کانگ» (Maggie Kang)، «کریس اپلهانس» (Chris Appelhans) و «میشل ال. ام. وونگ» (Michelle L.M. Wong)
«آرکو» (ARCO) – «اوگو بین‌ونو» (Ugo Bienvenu)، «فلیکس دو ژیوری» (Félix de Givry)، «سوفی ماس» (Sophie Mas) و «ناتالی پورتمن» (Natalie Portman)
«الیو» (ELIO) – «مادلین شرفیان» (Madeline Sharafian)، «دومی شی» (Domee Shi)، «آدرین مولینا» (Adrian Molina) و «مری آلیس درام» (Mary Alice Drumm)
«آمیلی کوچک یا شخصیت باران» (LITTLE AMÉLIE OR THE CHARACTER OF RAIN) – «مایلیس والاد» (Maïlys Vallade)، «لیان-چو هان» (Liane-Cho Han)، «نیدیا سانتیاگو» (Nidia Santiago) و «آنری ماگالون» (Henri Magalon)
«زوتوپیا ۲» (ZOOTOPIA 2) – «جرد بوش» (Jared Bush)، «بایرون هاوارد» (Byron Howard) و «ایوت مرینو» (Yvett Merino)

بهترین انیمیشن کوتاه

«دختری که مروارید گریه کرد» (THE GIRL WHO CRIED PEARLS) (برنده) – «کریس لاویس» (Chris Lavis) و «ماچیک شربوفسکی» (Maciek Szczerbowski)
«پروانه» (BUTTERFLY) – «فلورانس میای» (Florence Miailhe) و «ران دینز» (Ron Dyens)
«همیشه‌سبز» (FOREVERGREEN) – «ناتان انگل‌هارت» (Nathan Engelhardt) و «جرمی اسپیرز» (Jeremy Spears)
«طرح بازنشستگی» (RETIREMENT PLAN) – «جان کلی» (John Kelly) و «اندرو فریدمن» (Andrew Freedman)
«سه خواهر» (THE THREE SISTERS) – «کنستانتین برونزیت» (Konstantin Bronzit)

بهترین انتخاب بازیگر

«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) (برنده) – «کاساندرا کولوکوندیس» (Cassandra Kulukundis)
«همنت» (HAMNET) – «نینا گلد» (Nina Gold)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – «جنیفر وندیتی» (Jennifer Venditti)
«مأمور مخفی» (THE SECRET AGENT) – «گابریل دومینگز» (Gabriel Domingues)
«گناهکاران» (SINNERS) – «فرانسین مایزلر» (Francine Maisler)

بهترین فیلمبرداری

«گناهکاران» (SINNERS) (برنده) – «آتوم دورالد آرکاپاو» (Autumn Durald Arkapaw)
«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) – «دن لاستن» (Dan Laustsen)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – «داریوش خنجی» (Darius Khondji)
«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) – «مایکل باومن» (Michael Bauman)
«رویاهای قطار» (TRAIN DREAMS) – «آدولفو ولوسو» (Adolpho Veloso)

بهترین طراحی لباس

«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) (برنده) – «کیت هاولی» (Kate Hawley)
«آواتار: آتش و خاکستر» (AVATAR: FIRE AND ASH) – «دبورا ال. اسکات» (Deborah L. Scott)
«همنت» (HAMNET) – «مالگوشا تورژانسکا» (Malgosia Turzanska)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – «میاکو بلیزی» (Miyako Bellizzi)
«گناهکاران» (SINNERS) – «روث ای. کارتر» (Ruth E. Carter)

بهترین کارگردانی

«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) (برنده) – «پل توماس اندرسون» (Paul Thomas Anderson)
«همنت» (HAMNET) – «کلویی ژائو» (Chloé Zhao)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – «جاش سفدی» (Josh Safdie)
«ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE) – «یواکیم تریر» (Joachim Trier)
«گناهکاران» (SINNERS) – «رایان کوگلر» (Ryan Coogler)

بهترین مستند بلند

«آقای هیچکس علیه پوتین» (MR. NOBODY AGAINST PUTIN) (برنده) – «دیوید بورنستاین» (David Borenstein)، «پاول تالانکین» (Pavel Talankin)، «هله فابر» (Helle Faber) و «آلژبتا کاراسکووا» (Alžběta Karásková)
«راه‌حل آلاباما» (THE ALABAMA SOLUTION) – «اندرو جارکی» (Andrew Jarecki) و «شارلوت کافمن» (Charlotte Kaufman)
«بیا من را در نور خوب ببین» (COME SEE ME IN THE GOOD LIGHT) – «رایان وایت» (Ryan White)، «جسیکا هارگریو» (Jessica Hargrave)، «تیگ نوتارو» (Tig Notaro) و «استف ویلن» (Stef Willen)
«بریدن از میان صخره‌ها» (CUTTING THROUGH ROCKS) – «سارا خاکی» (Sara Khaki) و «محمدرضا عینی» (Mohammadreza Eyni)
«همسایه بی‌نقص» (THE PERFECT NEIGHBOR) – «گیتا گاندبیر» (Geeta Gandbhir)، «آلیسا پین» (Alisa Payne)، «نیکون کوانتو» (Nikon Kwantu) و «سم بیزبی» (Sam Bisbee)

بهترین مستند کوتاه

«تمام اتاق‌های خالی» (ALL THE EMPTY ROOMS) (برنده) – «جاشوا سفتل» (Joshua Seftel) و «کانال جونز» (Conall Jones)
«فقط با یک دوربین مسلح: زندگی و مرگ برنت رنو» (ARMED ONLY WITH A CAMERA: THE LIFE AND DEATH OF BRENT RENAUD) – «کریگ رنو» (Craig Renaud) و «خوان آردوندو» (Juan Arredondo)
«دیگر کودکی نیست: “بودند و رفته‌اند”» (CHILDREN NO MORE: “WERE AND ARE GONE”) – «هیلا مدالیا» (Hilla Medalia) و «شیلا نوینز» (Sheila Nevins)
«شیطان سرش شلوغ است» (THE DEVIL IS BUSY) – «کریستالین همپتون» (Christalyn Hampton) و «گیتا گاندبیر» (Geeta Gandbhir)
«کاملاً یک غرابت» (PERFECTLY A STRANGENESS) – «آلیسون مک‌آلپاین» (Alison McAlpine)

بهترین تدوین

«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) (برنده) – «اندی یورگنسن» (Andy Jurgensen)
«فرمول یک» (F1) – «استیون میریونه» (Stephen Mirrione)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – «رونالد برونشتاین» (Ronald Bronstein) و «جاش سفدی» (Josh Safdie)
«ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE) – «الیویه بوگه کوته» (Olivier Bugge Coutté)
«گناهکاران» (SINNERS) – «مایکل پی. شاور» (Michael P. Shawver)

بهترین فیلم بین‌المللی

«ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE) (برنده) – نروژ
«مأمور مخفی» (THE SECRET AGENT) – برزیل
«این فقط یک تصادف بود» (IT WAS JUST AN ACCIDENT) – فرانسه
«صراط» (SIRĀT) – اسپانیا
«صدای هند رجب» (THE VOICE OF HIND RAJAB) – تونس

بهترین فیلم کوتاه زنده

«خوانندگان» (THE SINGERS) (برنده مشترک) – «سم ای. دیویس» (Sam A. Davis) و «جک پیات» (Jack Piatt)
«دو نفر در حال تبادل بزاق» (TWO PEOPLE EXCHANGING SALIVA) (برنده مشترک) – «الکساندر سینگ» (Alexandre Singh) و «ناتالی موستاتا» (Natalie Musteata)
«لکه قصاب» (BUTCHER’S STAIN) – «مایر لوینسون-بلونت» (Meyer Levinson-Blount) و «اورون کاسپی» (Oron Caspi)
«دوست دوروتی» (A FRIEND OF DOROTHY) – «لی نایت» (Lee Knight) و «جیمز دین» (James Dean)
«درام تاریخی جین آستن» (JANE AUSTEN’S PERIOD DRAMA) – «جولیا اکس» (Julia Aks) و «استیو پیندر» (Steve Pinder)

بهترین چهره‌پردازی و آرایش مو

«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) (برنده) – «مایک هیل» (Mike Hill)، «جردن ساموئل» (Jordan Samuel) و «کلیونا فیوری» (Cliona Furey)
«کوکوهو» (KOKUHO) – «کیوکو تویودا» (Kyoko Toyokawa)، «نائومی هیبینو» (Naomi Hibino) و «تاداشی نیشیماتسو» (Tadashi Nishimatsu)
«گناهکاران» (SINNERS) – «کن دیاز» (Ken Diaz)، «مایک فونتین» (Mike Fontaine) و «شونیکا تری» (Shunika Terry)
«ماشین درهم‌کوبنده» (THE SMASHING MACHINE) – «کازو هیرو» (Kazu Hiro)، «گلن گریفین» (Glen Griffin) و «بیورن رابین» (Bjoern Rehbein)
«خواهرخوانده زشت» (THE UGLY STEPSISTER) – «توماس فولدبرگ» (Thomas Foldberg) و «آن کاترین ساوربرگ» (Anne Cathrine Sauerberg)

بهترین موسیقی متن

«گناهکاران» (SINNERS) (برنده) – «لودویگ گورانسون» (Ludwig Goransson)
«بوگونیا» (BUGONIA) – «یرسکین فندریکس» (Jerskin Fendrix)
«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) – «الکساندر دسپلا» (Alexandre Desplat)
«همنت» (HAMNET) – «مکس ریشتر» (Max Richter)
«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) – «جانی گرینوود» (Jonny Greenwood)

بهترین ترانه

«طلایی» (Golden) از فیلم «شکارچیان هیولای کی‌پاپ» (KPOP DEMON HUNTERS) (برنده) – موسیقی و ترانه از «ای‌جی‌ای» (EJAE)، «مارک سوننبلیک» (Mark Sonnenblick)، «جونگ گیو کواک» (Joong Gyu Kwak)، «یو هان لی» (Yu Han Lee)، «هی دونگ نام» (Hee Dong Nam)، «جونگ هون سو» (Jeong Hoon Seo) و «تدی پارک» (Teddy Park)
«من عزیز» (Dear Me) از فیلم «دایان وارن: بی‌وقفه» (DIANE WARREN: RELENTLESS) – موسیقی و ترانه از «دایان وارن» (Diane Warren)
«به تو دروغ گفتم» (I Lied To You) از فیلم «گناهکاران» (SINNERS) – موسیقی و ترانه از «رافائل سدیق» (Raphael Saadiq) و «لودویگ گورانسون» (Ludwig Goransson)
«رویاهای شیرین شادی» (Sweet Dreams Of Joy) از فیلم «زنده باد وردی!» (VIVA VERDI!) – موسیقی و ترانه از «نیکلاس پایک» (Nicholas Pike)
«رویاهای قطار» (“Train Dreams”) از فیلم «رویاهای قطار» (TRAIN DREAMS) – موسیقی از «نیک کیو» (Nick Cave) و «برایس دسنر» (Bryce Dessner)؛ ترانه از «نیک کیو» (Nick Cave)

بهترین طراحی صحنه

«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) (برنده) – طراح تولید: «تامارا دِوِرِل» (Tamara Deverell)؛ دکوراتور صحنه: «شین ویو» (Shane Vieau)
«همنت» (HAMNET) – طراح تولید: «فیونا کرومبی» (Fiona Crombie)؛ دکوراتور صحنه: «آلیس فلتون» (Alice Felton)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – طراح تولید: «جک فیسک» (Jack Fisk)؛ دکوراتور صحنه: «آدام ویلیس» (Adam Willis)
«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) – طراح تولید: «فلورنسیا مارتین» (Florencia Martin)؛ دکوراتور صحنه: «آنتونی کارلینو» (Anthony Carlino)
«گناهکاران» (SINNERS) – طراح تولید: «هانا بیچلر» (Hannah Beachler)؛ دکوراتور صحنه: «مونیک شامپاین» (Monique Champagne)

بهترین صدا

«فرمول یک» (F1) (برنده) – «گرت جان» (Gareth John)، «ال نلسون» (Al Nelson)، «گوئندولین ییتس ویتل» (Gwendolyn Yates Whittle)، «گری ای. ریتزو» (Gary A. Rizzo) و «خوان پرالتا» (Juan Peralta)
«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) – «گرگ چپمن» (Greg Chapman)، «ناتان روبیتای» (Nathan Robitaille)، «نلسون فریرا» (Nelson Ferreira)، «کریستین کوک» (Christian Cooke) و «برد زورن» (Brad Zoern)
«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) – «خوزه آنتونیو گارسیا» (José Antonio García)، «کریستوفر اسکارابوزیو» (Christopher Scarabosio) و «تونی ویلافلور» (Tony Villaflor)
«گناهکاران» (SINNERS) – «کریس ولکر» (Chris Welcker)، «بنجامین ای. برت» (Benjamin A. Burtt)، «فیلیپه پاچکو» (Felipe Pacheco)، «برندن پروکتور» (Brandon Proctor) و «استیو بودکر» (Steve Boeddeker)
«صراط» (SIRĀT) – «آماندا ویلاویخا» (Amanda Villavieja)، «لایا کازانوواس» (Laia Casanovas) و «یاسمینا پرادراس» (Yasmina Praderas)

بهترین جلوه‌های ویژه

«آواتار: آتش و خاکستر» (AVATAR: FIRE AND ASH) (برنده) – «جو لتری» (Joe Letteri)، «ریچارد بانهام» (Richard Baneham)، «اریک سیندون» (Eric Saindon) و «دنیل برت» (Daniel Barrett)
«فرمول یک» (F1) – «رایان تودوپ» (Ryan Tudhope)، «نیکلاس شوالیه» (Nicolas Chevallier)، «رابرت هرینگتون» (Robert Harrington) و «کیث داوسون» (Keith Dawson)
«دنیای ژوراسیک: تولد دوباره» (JURASSIC WORLD REBIRTH) – «دیوید ویکری» (David Vickery)، «استیون اپلین» (Stephen Aplin)، «شارمین چان» (Charmaine Chan) و «نیل کوربولد» (Neil Corbould)
«اتوبوس گمشده» (THE LOST BUS) – «چارلی نوبل» (Charlie Noble)، «دیوید زارتی» (David Zaretti)، «راسل بوون» (Russell Bowen) و «برندن کی. مک‌لافلین» (Brandon K. McLaughlin)
«گناهکاران» (SINNERS) – «مایکل رالا» (Michael Ralla)، «اسپن نوردال» (Espen Nordahl)، «گیدو ولتر» (Guido Wolter) و «دانی دین» (Donnie Dean)

بهترین فیلمنامه اقتباسی

«نبردی پس از نبرد دیگر» (ONE BATTLE AFTER ANOTHER) (برنده) – نوشته شده توسط «پل توماس اندرسون» (Paul Thomas Anderson)
«بوگونیا» (BUGONIA) – فیلمنامه از «ویل تریسی» (Will Tracy)
«فرانکنشتاین» (FRANKENSTEIN) – نوشته شده برای سینما توسط «گی‌یرمو دل تورو» (Guillermo del Toro)
«همنت» (HAMNET) – فیلمنامه از «کلویی ژائو» (Chloé Zhao) و «مگی اوفرل» (Maggie O’Farrell)
«رویاهای قطار» (TRAIN DREAMS) – فیلمنامه از «کلینت بنتلی» (Clint Bentley) و «گرگ کویدار» (Greg Kwedar)

بهترین فیلمنامه غیراقتباسی

«گناهکاران» (SINNERS) (برنده) – نوشته شده توسط «رایان کوگلر» (Ryan Coogler)
«ماه آبی» (BLUE MOON) – نوشته شده توسط «رابرت کاپلو» (Robert Kaplow)
«این فقط یک تصادف بود» (IT WAS JUST AN ACCIDENT) – نوشته شده توسط «جعفر پناهی» (Jafar Panahi)؛ همکاران فیلمنامه: «نادر ساعی‌ور» (Nader Saïvar)، «شادمهر راستین» (Shadmehr Rastin)، «مهدی محمودیان» (Mehdi Mahmoudian)
«مارتی سوپریم» (MARTY SUPREME) – نوشته شده توسط «رونالد برونشتاین» (Ronald Bronstein) و «جاش سفدی» (Josh Safdie)
«ارزش معنوی» (SENTIMENTAL VALUE) – نوشته شده توسط «اسکیل ووت» (Eskil Vogt)، «یواکیم تریر» (Joachim Trier)

در نهایت این خبر تحلیلی، باید گفت که نتایج نود و هشتمین دورۀ جوایز اسکارفارغ از یک رویداد سینمایی صِرف، تاییدی است بر یک سنت تاریخی ریشه‌دار در هالیوود. این مراسم، همان‌طور که تاریخچه‌اش از دوران مک‌کارتیسم و لیست سیاه گرفته تا جنجال‌های نژادی معاصر نشان می‌دهد، همواره به عنوان ابزار فرهنگی مهمی تثبیت گفتمان سیاسی-فرهنگی حاکم بر آمریکا عمل کرده است.

برجسته‌سازی آثاری چون «نبردی پس از نبرد دیگر» و «آقای هیچکس علیه پوتین»، در کنار نادیده گرفتن روایت‌های آلترناتیوی مانند «صدای هند رجب» تکرار همان سازوکاری است که زمانی نویسندگانی چون دالتون ترامبو را به دلیل عقایدشان از هویت حرفه‌ای ساقط می‌کرد؛ یعنی حذف صداهای مخالف و پاداش دادن به آثار همسو با سیاست‌های رسمی.

اسکار ۲۰۲۶ با ویترین فریبندۀ تنوع و عدالت‌خواهی، در عمل نشان داد که این آکادمی در پی مهندسی افکار عمومی جهان، ترویج سبک زندگی خاص (نمونه بارز آن انیمیشن کی‌پاپ) و خاموش کردن هر صدایی است که نظم مطلوب هژمونیک غرب را به چالش بکشد.