گزارش جشنواره فیلم آمریکایی دوویل ۲۰۲۵ و اعتراف گلشیفته به فروپاشی آمریکا
گزارش جشنواره فیلم آمریکایی دوویل 2025 در پایان پنجاه و یکمین دورۀ این رویداد سینمایی، برگزیدگان معرفی شدند. فیلمهایی از چهرههای سرشناس مانند جوئل اجرتون، کریستن استوارت و اسکارلت جوهانسون جوایز اصلی را به خود اختصاص دادند و هیئت داوران به ریاست گلشیفته فراهانی، آثار برتر را ستودند!
جایزۀ بزرگ برای فیلم «طاعون»
درام روانشناختی «طاعون» (The Plague) به کارگردانی چارلی پولینجر (Charlie Polinger) جایزۀ بزرگ پنجاه و یکمین جشنوارۀ فیلم آمریکایی دوویل را گرفت. این فیلم که جوئل اجرتون (Joel Edgerton) در آن به ایفای نقش پرداخته، داستان نوجوانی خجالتی را روایت میکند که در یک اردوی واترپلوی پسرانه با قلدریهای خشونتآمیزی مواجه میشود.
«طاعون» که اولین نمایش جهانی خود را در بخش نوعی نگاه (Un Certain Regard) جشنوارۀ کن تجربه کرده بود با نقدهای مثبتی روبرو شد. جوئل اجرتون تهیهکنندگی این اثر را بر عهده داشته و برای دریافت جایزۀ یک عمر دستاورد هنری و نمایش فیلم دیگرش «رویاهای قطار» (Train Dreams) در دوویل حضور داشت. حق پخش این فیلم در آمریکای شمالی به شرکت ایندیپندنت فیلم کمپانی (Independent Film Company) واگذار شده و استودیوهای ایجیسی (AGC Studios) فروش بینالمللی آن را مدیریت میکنند.
جوایز هیئت داوران و نگاهی به دیگر برندگان
هیئت داوران این دوره که ریاست آن بر عهدۀ گلشیفته فراهانی، بازیگر ایرانی ضد ایرانی بود، جایزۀ ویژۀ خود را به طور مشترک به دو فیلم «اولمو» (Olmo) ساختۀ فرناندو آیمبکه (Fernando Eimbcke) و «اوماها» (Omaha) به کارگردانی کول وبلی (Cole Webley) اهدا کرد.
دقت کنید آنچه دربارۀ خلاصۀ داستانهای فیلمهای بهروز در اخبار سایت موسسه استاد فرجنژاد میآید، بنابر چیزی است که سایتهای خارجی منبع خبر نوشتهاند و نقد و بررسی کامل این آثار نیازمند تماشا و تدقیق کامل است.
فیلم «اولمو» که محصول کمپانی پلن بی (Plan B) و میشل فرانکو (Michel Franco) است، سفر یک خانوادۀ مکزیکی-آمریکایی را از دید نوجوان چهارده سالهای به تصویر میکشد که برای مراقبت از پدر بیمارش در خانه مانده است. این فیلم نخستین بار در جشنوارۀ فیلم برلین به نمایش درآمد.
از سوی دیگر، «اوماها» یک درام جادهای است که در جشنوارۀ ساندنس (Sundance) اکران شد و داستان مردی بیوه را دنبال میکند که پس از یک تراژدی خانوادگی، فرزندانش را به سفری غیرمنتظره در سراسر کشور میبرد.
جوایز کارگردانان زن: استوارت و جوهانسون
جایزۀ کشف استعداد(Revelation Award) جشنواره به فیلم «وقایعنگاری آب» (The Chronology of Water) به کارگردانی کریستن استوارت (Kristen Stewart) رسید.
جایزۀ تماشاگران نیز به «النور بزرگ» (Eleanor the Great)، اولین تجربۀ کارگردانی اسکارلت جوهانسون (Scarlett Johansson) تعلق گرفت. «النور بزرگ» که اولین نمایش خود را در کن داشت، درامی دربارۀ زنی نود ساله با بازی جون اسکوئیب (June Squibb) است که پس از مرگ بهترین دوستش، برای بازسازی زندگیاش تلاش میکند. این فیلم که با استقبال منتقدان مواجه شد، اولین همکاری میان سونی پیکچرز کلاسیکس (Sony Pictures Classics) و ترایاستار پیکچرز (TriStar Pictures) محسوب میشود.
«وقایعنگاری آب» بر اساس کتاب خاطرات لیدیا یوکناویچ (Lidia Yuknavitch) ساخته شده و داستان زنی با بازی ایموجن پوتس (Imogen Poots) را روایت میکند که پس از تجربۀ کودکی آزاردهنده، آسیبهای خود را در شنای رقابتی، روابط سمی و اعتیاد جستجو میکند و در نهایت، صدای خود را به عنوان یک نویسنده پیدا میکند.
سخنان کریستن استوارت
کریستن استوارت هنگام دریافت جایزۀ خود روی صحنه آمد و اشاره کرد که ساخت این فیلم هشت سال طول کشیده است. او گفت: «اینکه اصلاً به من اجازه داده شد این فیلم را بسازم، برایم کافی بود. میدانم که این یک داستان رایج برای فیلمسازان اول است که همه چیز غیرممکن به نظر برسد، اما این نبرد سخت برای من بسیار شخصی بود.»
او ادامه داد: «میدانم که موضوع و فرم فیلم چالشبرانگیز بود؛ زیرا من تلاش میکردم فیلمی دربارۀ خونریزی و تقلایی بسازم که برای یافتن صدا در جهانی که برای ساکت کردن ما طراحی شده، لازم است. هشت سال لعنتی طول کشید.»
اعتراف گلشیفته فراهانی به فروپاشی بنیادهای آمریکا
گلشیفته فراهانی نیز که در ایران متولد شده و بنابر تجربیات خود قبلا در سخنانی گفته بود هر کس در ایران زاده میشود در کثافت به دنیا آمده، در سخنرانی خود اعتراف به فروپاشی و شکست آمریکا از درون کرد و گفت : «امسال، بیش از هر زمان دیگری، سینمای آمریکا برای ما به شکل آیینهای شکسته از وضعیت جهان جلوه کرد»
او گفت: «از میان فیلمهایی که دیدیم، انتخاب کردیم و با اشتیاق دربارهشان بحث کردیم، یک تصویر پدیدار شد: تصویری از کشوری عظیم و قدرتمند که دارد از بنیادهای خود فرو میپاشد. آمریکایی که شکست میخورد نه به خاطر نبود خلاقیت، بلکه به دلیل رها کردن آنچه جامعه را میسازد.»
فهرست کامل برندگان | گزارش جشنواره فیلم آمریکایی دوویل 2025
جایزۀ بزرگ (Grand Prize): «طاعون» (The Plague)، چارلی پولینگر (Charlie Polinger)
جایزۀ هیئت داوران (Jury Prize) (مشترک): «اولمو» (Olmo)، فرناندو آیمبکه (Fernando Eimbcke) و «اوماها» (Omaha)، کول وبلی (Cole Webley)
جایزۀ کشف استعداد(Revelation Award): «وقایعنگاری آب» (The Chronology of Water)، کریستن استوارت (Kristen Stewart)
جایزۀ تماشاگران دوویل (Deauville Audience Award): «النور بزرگ» (Eleanor the Great)، اسکارلت جوهانسون (Scarlett Johansson)
جایزۀ کانال پلاس (Canal+ Award): «فرمانروا» (Sovereign)، کریستین سوئگال (Christan Swegal)
جایزۀ منتقدان (Critics Prize): «طاعون» (The Plague)، چارلی پولینگر (Charlie Polinger)
جایزۀ اورنانو-والنتی (D’Ornano-Valenti Prize): «نینو» (Nino)، پولین لوک (Pauline Loques)
جایزۀ اورنانو-والنتی (D’Ornano-Valenti Prize) یکی از جوایز ویژه جشنوارۀ فیلم آمریکایی دوویل فرانسۀ که به فیلمهای فرانسوی تعلق میگیرد.
در واقع دست اندرکاران جشنواره که اصلا این جشنواره را برای معرفی آثار آمریکایی تأسیس کردهاند، بدون اینکه خندهشان بگیرد وسط جوایزهایشان، یک جایزه را هم به فیلمی فرانسوی میدهند و اساس و پایه بنیادین مراسم را زیر پا میگذارند و البته آن وسطها دو تا شخصیت بیربط ایرانی که سابقۀ طولانی در ساخت آثار ضد ایرانی اسلامی دارند را هم به جشنواره الحاق میکنند تا برایشان خبرسازی شود و اینجا شبهروشنفکران ایرانی سوت و کف بزنند و این دو چهره را یکیشان بهخاطر فیلم فلانش فرار کرده، بهعنوان زن موفق ایرانی جا بزنند، به قول حشمت فردوس: زِکّی!
دیدگاهتان را بنویسید